160 lat zaangażowania redemptorystów w szerzenie kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy
11 grudnia 1865 r. błogosławiony papież Pius IX przychylił się do prośby o. Mikołaja Maurona CSsR, przełożonego generalnego i powierzył mu opiekę nad ikoną Matki Bożej Nieustającej Pomocy, nakazując mu, by „rozpowszechniał ją na całym świecie”. W styczniu 1866 r. redemptoryści otrzymali ikonę od augustianów, a 26 kwietnia została ponownie oddana do publicznej czci w kościele św. Alfonsa w Rzymie.
W 160. rocznicę tego wydarzenia, możemy przypomnieć sobie to, co opisał kronikarz z 1866 roku:
Po południu w czwartek, 26 kwietnia 1866 roku, ze skromnego domu ojców redemptorystów wyruszyła triumfalna procesja. Szczęśliwy zbieg okoliczności: tego samego dnia obchodzono święto św. Kleta, papieża i męczennika. Jego dom rodzinny został zbudowany w I wieku na terenie Villa Caserta [obecnie miejsce, gdzie znajduje się dom zakonny redemptorystów w Rzymie], a później przekształcony w kaplicę, w której schronili się pierwsi chrześcijanie i gdzie czczono go pod wezwaniem św. Mateusza. Kościół św. Alfonsa został następnie zbudowany na ruinach tej kaplicy.
Pod wspaniałym baldachimem, w otoczeniu licznych księży, pojawił się Święty Obraz, a za nim biskup. Za nimi szli przełożeni generalni różnych wspólnot zakonnych, a na końcu tłum wiernych, którzy modlili się i śpiewali chwałę Matki Bożej. Domy były udekorowane flagami, gobelinami i zasłonami zwisającymi z balkonów; ziemia była pokryta dywanem z kwiatów.
Tego dnia rozpoczęło się uroczyste trzydniowe nabożeństwo. Według relacji naocznego świadka, w ciągu tych trzech dni modlitwy przed świętym obrazem pokłoniło się ponad pięćdziesiąt tysięcy osób. Kult ikony rozprzestrzenił się na wszystkie kontynenty i nie ma miejsca, gdzie obecni są redemptoryści, a nie ma tam tej ikony.
W Europie
W Rzymie co roku misjonarze redemptoryści z międzynarodowej wspólnoty w generalacie w Rzymie uroczyście obchodzą święto Matkę Bożą Nieustającej Pomocy, której oryginalna ikona jest przechowywana w kościele św. Alfonsa na Eskwilinie od 1866 roku i czczona nie tylko przez tych, którzy regularnie odwiedzają sanktuarium, ale także przez pielgrzymów z całego świata.
W Hiszpanii kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest bardzo silny i głęboko zakorzeniony wśród ludu. Pierwsza replika obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy przybyła do Hiszpanii w 1867 roku. Została umieszczona w kościele w Huete, pierwszej historycznie placówce redemptorystów. Dzięki misjom i rekolekcjom kult ten szybko się rozprzestrzenił, nie tylko w parafiach, ale także w najbardziej odległych miejscach. Madryt, Granada i Teneryfa to główne miasta, w których kult tej ikony jest bardzo popularny i obchodzony z wielką pompą.
W Polsce nowenna nieustanna do MBNP rozpocząła się w 195 r. w jej sanktuarium w Gliwicach. Historia wiąże się także z ważnymi wydarzeniami dla parafii, takimi jak koronacja ikony Matki Bożej 22 czerwca 2014 roku. Rok później, dzięki staraniom proboszczów i całej wspólnoty, sanktuarium zostało podniesione do rangi sanktuarium diecezjalnego.
W Azji
W ramach misji ludowych na Filipinach redemptoryści zawsze szukali sposobów, by przedstawiać Matkę Bożą wszystkim pod wezwaniem Matki Nieustającej Pomocy. Mówiąc o historii ikony, mówi się o redemptorystach, ponieważ ich historie są ze sobą splecione i powiązane. Misje ludowe są niezwykle dogodną i odpowiednią okazją do promowania miłości do Matki Nieustającej Pomocy.
Na Filipinach jest Narodowe Sanktuarium Matki Nieustającej Pomocy, znane jako kościół Baclaran, położone w Manili. Jest to jedno z najbardziej znanych sanktuariów na Filipinach. W każdą środę odbywa się tam nawet 12 nabożeństw nowenny, po których następują Msze św., w których uczestniczą tysiące ludzi, zwłaszcza w pierwszą środę każdego miesiąca.
W Singapurze mamy Kościół Nowenny, czyli „Nhà Thờ Tuần Cửu Nhật” w języku wietnamskim. Nazwa „Nhà Thờ Tuần Cửu Nhật” odnosi się do dziewięciodniowej modlitwy powszechnie stosowanej na cześć Matki Bożej. Cotygodniowa nowenna odbywa się w soboty i przyciąga wielu katolików oraz osoby niebędące katolikami.
W Wietnamie istnieją trzy ważne sanktuaria poświęcone Matce Bożej Nieustającej Pomocy: sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Thai Ha w Hanoi, sanktuarium w Hue oraz sanktuarium przy ulicy Ky Dong 38 w Sajgonie. Ponadto wiele osób odwiedza sanktuarium Matki Bożej La Mã w Ben Tre, które jest miejscem pielgrzymek. Misjonarze redemptoryści opiekują się wszystkimi tymi sanktuariami i dają świadectwo powszechnego kultu Matki Bożej pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
W Amerykach
W Stanach Zjednoczonych, w Bostonie, „Kościół Misyjny” znajduje się pod opieką Prowincji Redemptorystów w Baltimore. Kopia ikony znajduje się w tej bazylice, założonej w 1870 roku przez imigrantów z Niemiec i Irlandii. Ta bazylika Matki Bożej Nieustającej Pomocy, powszechnie znana jako „Kościół Misyjny”, nazywana była „Lourdes Wschodu” ze względu na liczne uzdrowienia o charakterze cudownym, które miały tam miejsce.
W Meksyku dokonano historycznego odkrycia: wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy znaleziono w Veracruz, a konkretnie w kościele Matki Bożej Bolesnej La Pastora, w historycznym centrum miasta. W kościele tym odnaleziono dwa obrazy, które prawdopodobnie były ukryte przez ponad 200 lat. Podczas remontu ścian odkryto niebieską ażurową dekorację ze złotymi detalami. Po jej odsłonięciu odkryto obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Obraz pochodzi z czasów powstania kościoła, czyli z okresu między 1700 a 1800 rokiem. Cześć dla Matki Bożej Nieustającej Pomocy sięga tu czasów wcześniejszych niż przybycia redemptorystów, ponieważ pierwsi misjonarze z tego zgromadzenia pojawili się w Meksyku dopiero w 1908 roku.
W Brazylii sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Kurytybie przyciąga ogromne rzesze wiernych. Dzięki redemptorystom kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy przyczynił się do zwiększonego udziału w liturgiach ewangelizacyjnych, dużego zapotrzebowanie na spowiedzi oraz inicjatyw solidarnościowych w społecznościach marginalizowanych.
We wszystkich krajach Ameryki Łacińskiej ikona Nieustającej Pomocy jest czczona z wielką pobożnością, a w Haiti uznana została jako patronka kraju.
W Afryce
W Angoli znajduje się sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Cunhinga, gdzie przybywają grupy pielgrzymów z wielu miejsc, aby złożyć hołd i odmówić nowennę do Matki Bożej przed ikoną. Jedna z ikon poświęconych w Watykanie w 2017 roku trafiła właśnie tam, a stamtąd wyruszyła do różnych miejsc w Afryce.
W Australii
Kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Australii jest silnie związany z redemptorystami w tym kraju i w Oceanii, której siedziba znajduje się w Kew w Melbourne, gdzie mieści się także dom formacyjny. Obchodzona jest nowennami i procesjami, a nawet czcią relikwii świętych, jak w kościele w Ringwood.
Moglibyśmy dalej wymieniać ogromną liczbę sanktuariów, kościołów, parafii i ośrodków katolickich, w których ikona Matki Nieustającej Pomocy jest głównym przedmiotem kultu w różnych wspólnotach katolickich, a właściwie na całym świecie. Piękno Matki Nieustającej Pomocy jest uniwersalne, wykracza poza granice narodów, kultur, języków, a nawet religii.
za: Scala News
