Przełożony generalny: przesłanie na Światowy Dzień Ubogich 2025
„Ty jesteś moją nadzieją” (por. Ps 71, 5)
Obchodzony w tę niedzielę IX Światowy Dzień Ubogich, który został ustanowiony przez papieża Franciszka w 2017 roku, aby przypomnieć nam, że ubodzy są w centrum Ewangelii, zachęca nas do odnowienia naszego spojrzenia i naszego zaangażowania się na rzecz najuboższych i najbardziej opuszczonych.
Nasze Konstytucje jasno określają nasze powołanie: „Iść za przykładem Zbawiciela Jezusa Chrystusa, głosząc słowo Boże ubogim, tak jak On to o sobie powiedział: Posłał mnie głosić Ewangelię ubogim” (Konst. 1). „Pośród grup ludzi bardziej potrzebujących duchowej pomocy otoczą szczególną troską ubogich, słabszych i uciśnionych, których ewangelizacja jest znakiem dzieła mesjańskiego (por. Łk 4, 18) i z którymi Chrystus zechciał się w pewien sposób utożsamić (por. Mt 25, 40)” (Konst. 4). Wezwanie to nie jest zatem ani opcjonalne, ani drugorzędne: jest głęboko związane z misją Odkupiciela i potwierdza, że nasza obecność misyjna realizuje się w sposób najbardziej autentyczny tam, gdzie świat cierpi, gdzie widoczne jest ubóstwo i gdzie słabnie nadzieja.
Temat zaproponowany przez papieża Leona XIV „Ty jesteś moją nadzieją” zachęca nas do dostrzeżenia, że chrześcijańska nadzieja nie rodzi się z dostatku, władzy czy bezpieczeństwa materialnego, ale z potrzeby, wrażliwości i zaufania Bogu. W tym kontekście ubodzy nie jawią się jako bierne podmioty, ale jako świadkowie silnej i godnej zaufania nadziei. Często pozbawieni ludzkiej solidarności i środków materialnych, znajdują w Bogu jedyne bezpieczne schronienie, Tego, który poprzez wiarę i nadzieję podtrzymuje ich życie. To właśnie zaufanie Bogu pozwala im marzyć i nie popadać w rozpacz w obliczu niepewności zasobów oraz braku perspektyw. W ten sposób zaufanie staje się schronieniem, pocieszeniem, siłą w walce o godność i sprawiedliwość.
Dla nas, redemptorystów, ma to szczególne znaczenie: opcja na rzecz ubogich nie jest wyborem socjologicznym ani ideologicznym, ale ewangelicznym i stanowi istotę naszego powołania misyjnego. Konstytucja 14 przypomina, że „apostolskie dzieło Zgromadzenia charakteryzuje – bardziej niż określone formy działalności – misyjny dynamizm, czyli ewangelizacja w ścisłym tego słowa znaczeniu i służba ludziom oraz grupom, które w odniesieniu do Kościoła i pod względem ludzkich uwarunkowań są bardziej opuszczone i ubogie (por. 3-5)”. Oznacza to, że ubodzy nie znajdują się poza naszą misją: są jej adresatami i pozwalają nam na nowo odkryć oblicze Odkupiciela, które objawia się w „wielu twarzach ubogich i ubóstwa” (por. Dilexi te, 9). Oznacza to, że misja redemptorystów musi być otwarta na przemianę struktur, na integralną promocję osoby ludzkiej i na twórczą solidarność, która rodzi nowe sposoby bycia Kościołem i wspólnotą.
Światowy Dzień Ubogich zachęca nas do pielęgnowania trzech ważnych postaw:
Rewizja redemptorystowskiego życia konsekrowanego, zaczynając od doświadczenia ewangelicznego ubóstwa. Konstytucje 61-70 stanowią bogate źródło rozeznania dotyczące tego ślubu, przypominając nam, że nasze ubóstwo jest rzeczywistym i duchowym upodobnieniem się do ubogiego Chrystusa. Dla nas ubóstwo przejawia się w braterstwie, dzieleniu się, umiarkowaniu, otwartości na mobilność i gotowości misyjnej. Jesteśmy wezwani do spójności życia, odpowiedzialnej pracy i dawania świadectwa, zarówno osobiście, jak i wspólnotowo, radości i wolności, które wynikają z życia w oderwaniu od dóbr materialnych. W ten sposób ponowne uważne rozważenie tych Konstytucji pomoże nam zastanowić się nad naszą tożsamością misyjną i otworzy nam drogę do osobistej przemiany.
Jako instytucja Zgromadzenie jest wezwane do wzmocnienia swojego zaangażowania na rzecz sprawiedliwości, pokoju i ochrony stworzenia (SPOS). Nasza praca społeczna, parafie, sanktuaria, centra misyjne oraz instytucje edukacyjne i włączające są konkretnym wyrazem naszego charyzmatu wobec ubogich. Nie możemy jednak ograniczać naszej odpowiedzi wyłącznie do pomocy; musimy skutecznie zorganizować naszą obecność wśród najbardziej potrzebujących, zapewniając, by część naszych zasobów służyła promowaniu godności ludzkiej. Wspieranie SPOS jest bezpośrednim wyrazem głoszonej przez nas Ewangelii. Wzmocnienie tych struktur, towarzyszenie podmiotom zaangażowanym w duszpasterstwo społeczne i zapewnienie trwałości naszej pracy to konkretne sposoby zakorzenienia naszego charyzmatu w rzeczywistości współczesnych ubogich. Ponadto musimy podjąć żmudne zadanie kształtowania świadomości ludzi z różnych warstw społecznych, aby mogli oni stać się prawdziwymi uczestnikami budowania świata, który jest domem dla wszystkich.
Jako profesi jesteśmy zaproszeni do poważnej refleksji nad naszym stylem życia w świetle ewangelicznej prostoty: jak korzystamy z dóbr, jak konsumujemy, jak dzielimy się. Życie w ubóstwie oznacza dziś przeciwstawianie się kulturze nadmiaru, indywidualizmowi i gromadzeniu dóbr. Oznacza również kultywowanie prawdziwej dyspozycyjności misyjnej, wyrażającej się w gotowości do zaspokajania najpilniejszych potrzeb, nawet jeśli wiąże się to z poświęceniami, zmianami lub wyrzeczeniami. Osobiste ubóstwo, przeżywane z radością i autentycznością, staje się proroczym znakiem w społeczeństwie naznaczonym nierównością i obojętnością. Jest to konkretna forma kenosis, distacco, prawdziwej komunii z ubogimi, która uwrażliwia nas i czyni wiernymi świadkami Odkupiciela, który miał współczucie dla znękanych tłumów, które były „jak owce niemające pasterza” (Mt 9, 36); czyni nas świadkami Tego, który będąc bogaty, dla nas stał się ubogim (por. 2 Kor 8, 9) i który nie miał gdzie głowy oprzeć (por. Mt 8, 20).
Drodzy Współbracia, Współbracia w trakcie formacji podstawowej i Członkowie Rodziny Redemptorystowskiej, w obliczu wyzwań współczesnego świata, wykluczenia, strachu przed innymi, aporofobii, migracji, niedostrzegalnego ubóstwa, kruchości młodych i marginalizowanych, czujemy się wezwani do podwojenia naszego zaangażowania misyjnego, zainspirowani Chrystusem Odkupicielem, który dla nas stał się ubogim (por. Mt 5, 3. 11; Łk 6, 20).
Niech ten Światowy Dzień Ubogich będzie dla nas chwilą autentycznej modlitwy, refleksji nad naszym powołaniem i naszą misyjną odwagą. Niech każda wspólnota redemptorystów znajdzie konkretne sposoby przyjmowania, słuchania i głoszenia Dobrej Nowiny najuboższym, a jednocześnie promowania ich godności.
Skorzystajmy z pomocy modlitewnej przygotowanej przez Dykasterię ds. Ewangelizacji, dostępnej w różnych językach: (https://www.evangelizatio.va/content/pcpne/en/attivita/gmdp/2024/sussidio.html), dostosowując ją do naszej lokalnej rzeczywistości. Pozwólmy ubogim ewangelizować nas i pobudzać do życia misją z nową energią.
Niech Maryja, nasza Nieustająca Pomoc, matczyna obecność wśród pokornych i znak Bożej czułości dla najmłodszych, towarzyszy nam i wzmacnia nas na drodze nadziei, która nie zawodzi. Niech nasi święci, męczennicy i błogosławieni pomagają nam wiernie żyć opcją na rzecz ubogich jako charakterystycznym znakiem naszego powołania i świadectwem Ewangelii, abyśmy mogli kroczyć jako misjonarze nadziei idący za Odkupicielem w tym poranionym, ale pełnym możliwości świecie.
z braterskim pozdrowieniem,
o. Rogério Gomes CSsR, przełożony generalny Zgromadzenia Redemptorystów
Rzym, 16 listopada 2025
za: cssr.news
