Życzenia świąteczne O. Prowincjała
Wielkanoc 2016
Drodzy Współbracia!
– Ratujcie nasze dusze! – krzyczał tłum na pogrzebie Wysockiego, rosyjskiego barda. Kto miał usłyszeć ten głos, skąd spodziewali się otrzymać pomoc? Czy ten bolesny krzyk pogubienia słychać i dzisiaj? Czy słychać raczej – za Wielkim Inkwizytorem Dostojewskiego – wyrzut stawiany Chrystusowi: „Po cóżeś przyszedł nam przeszkadzać?”
Współczesny chór zbłąkanych brnie dalej – poradzimy sobie sami – woła. Bardziej potrzebujemy dobrych rozwiązań politycznych, ekonomicznych, niż Boga…
Ojcowie i Bracia, redemptoryści!
W tych dniach stajemy przy Jezusowym krzyżu z wiarą, która karmi się spotkaniami z przebaczającym Bogiem. Wiemy przecież – bo tego doświadczamy – że Jezus jest ratunkiem, odpowiedzią na dzisiejsze pytania i dylematy. W Jego miłosierdzie starczy wierzyć, by go doświadczać. Ale trzeba go pragnąć i przyjąć, by stał się znów cud życia w odnowionej nadziei.
Ratuj nas Chryste! Ratuj od zatraty! Uzdrawiaj nas i zbawiaj! Tylko Tyś drogą życia w prawdzie i wolności! Ratuj nas od nas samych, gdy wiary brakuje, gdy serca oziębłe, gdy myśli zbyt dumne. I ucz nas takiej wiary w człowieka, który choć pogubiony, nie jest stracony. Miłosierny Jezu, ucz nas kochać ludzi bez wykluczania, bez wyjątków i bez zwątpienia. Jak Ty.
Drodzy Współbracia! Przeżywamy kolejne Święta Wielkanocne. Poprzedzone – jak zwykle – ciszą, zadumą, modlitwą w naszych wspólnotach domowych i parafialnych. A jeszcze wcześniej naszym wielkopostnym zapracowaniem, gdy głosiliśmy słowa o Miłosiernym Bogu na ambonach i w konfesjonałach. Dziękuję Wam za tę posługę.
W czasie jubileuszu intensywniej wpatrujemy się w Tę, która została nam powierzona i przy której wzrastamy. Opowiadajmy, jaką jest pomocą, jak uczy miłości do Jezusa, nasza Matka Nieustającej Pomocy.
Maryjo, Matko Bolesna, módl się za nami! Wspieraj nas, abyśmy jako żywa wspólnota, byli w dzisiejszym świecie czytelnym znakiem najważniejszej prawdy chrześcijaństwa – że Jezus Chrystus zmartwychwstał!
o. Janusz Sok CSsR, Prowincjał
