Stulecie redemptorystów obrządku wschodniego na Ukrainie
Redemptoryści Prowincji Lwowskiej obrządku greckokatolickiego w 2013 r. obchodzą 100-lecie pracy duszpasterskiej i misyjnej na Ukrainie. Rozpoczęcie roku jubileuszowego dokonało się w środę 21 listopada br. w kościele pw. św. Jozafata we Lwowie podczas uroczystej liturgii, której przewodniczył metropolita Światosław Szewczuk, głowa Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego na Ukrainie. Po południu odbył się specjalny koncert jubileuszowy w filharmonii lwowskiej.
W obchodach jubieleuszowych uczestniczyli także redemptoryści spoza Ukrainy, reprezentując ościenne prowincje naszego Zgromadzenia, wśród nich o. Janusz Sok, przełożony Prowincji Warszawskiej. Obecny był również delegat Zarządu Generalnego o. Jacek Dembek.
Początki obecności redemptorystów obrządku greckokatolickiego na Ukrainie wiążą się z osobą belgijskiego misjonarza redemptorysty o. Achille Delare, który w 1906 r. przyjął obrządek wschodni i pracował wśród imigrantów ukraińskich w Kanadzie, sprawując dla nich liturgię w rycie bizantyńskim. Metropolita lwowski abp Andrzej Szeptycki, poruszony pełną poświęcenia pracą belgijskich redemptorystów w Kanadzie, poprosił ich, aby otworzyli podobną misję na terenie Galicji (wówczas w granicach Cesarstwa Austro-Węgierskiego).
W maju 1913 r. została podpisana umowa między metropolitą Szeptyckim a Zarządem Generalnym Redemptorystów, na mocy której powstał pierwszy klasztor greckokatolicki w Galicji. W sierpniu tego samego roku na Ukrainę przybyli belgijscy redemptoryści: o. Józef Schrijvers wraz z pięcioma innymi ojcami i jednym bratem. Zamieszkali oni w małej wiosce Uniw, oddalonej o 50 km od Lwowa, gdzie podjęli naukę języka ukraińskiego i poznawali mentalność miejscowych wiernych.
W 1918 roku redemptoryści obrządku greckokatolickiego otwarli dom w Zboiskach, a następnie w Stanisławowie, Hołosku, Tarnopolu i Lwowie. W 1922 r. założyli w Zboiskach niższe seminarium (juwenat) oraz nowicjat dla młodzieńców ukraińskich. Przez kilka lat swoich wychowanków wysyłali na studia teologiczne do Belgii, a w 1934 założyli Wyższe Seminarium Duchowne w Zboiskach, które po 2 latach przeniesiono do Hołoska koło Lwowa.
W 1938 r. lwowska wiceprowincja liczyła 6 domów, 51 ojców, 34 braci, 20 studentów,12 nowicjuszy, 2 postulantów i 115 uczniów juwenatu.
W okresie komunistycznym redemptoryści greckokatoliccy na Ukrainie byli mocno prześladowani. Służby specjalne usiłowały zmusić ich do przejścia do Kościoła Prawosławnego. Oni pozostawali niezłomni i wierni Kościołowi Powszechnemu. Z tego powodu wszystkich aresztowano, wielu uwięziono na miejscu, innych zesłano na Syberię. Tam odbywali oni długie wyroki jako „wrogowie państwa radzieckiego”. Po uwolnieniu z więzienia większości z nich pozwolono wrócić na Ukrainę, lecz zabroniono zajmować się jakąkolwiek działalnością apostolską. W latach prześladowań redemptoryści starali się więc żyć swoim powołaniem w ukryciu dając świadectwo wiary i niosąc ludziom światło Chrystusowej nauki. Podejmowali potajemnie życie wspólne, organizowali liturgię w prywatnych mieszkaniach oraz prowadzili tajne studia i formację zakonną dla kandydatów w prywatnych domach poszczególnych ojców lub biskupów.
Oficjalna działalność redemptorystów obrządku greckokatolickiego na Ukrainie została wznowiona po upadku komunizmu. W 1989 r. została powołana Prowincja Lwowska Redemptorystów, a współbracia powoli odzyskiwali swe dawne klasztory.
Obecnie redemptoryści ukraińscy obrządku greckokatolickiego pracują w kilkunastu klasztorach, prowadzą własny nowicjat w Hnizdyczewie i seminarium duchowne we Lwowie.
W ciągu 100-letniej historii Prowincja Lwowska Redemptorystów dała Kościołowi czterech błogosławionych męczenników, licznych wyznawców wiary i niestrudzonych pracowników na niwie Pańskiej.
Zob. stronę internetową Prowinci Lwowskiej>>
