Rekolekcje wspólnotowe na Lubaszowej
W dniach od 14 do 18 października w domu rekolekcyjnym w Lubaszowej odbyła się kolejna seria rekolekcji prowincjalnych. Przewodnikiem duchowym był dziekan Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie ks. prof. Janusz Mastalski. W rekolekcjach udział wzięli współbracia z domów zakonnych w Gliwicach, Lublinie, Paczkowie, Skarżysku, Toruniu, Tuchowie, Zamościu oraz współbracia pracujący za granicą: Brzostowica (Białoruś), Ellwangen i Neumarkt (Niemcy).
Rekolekcjonista zwrócił uwagę słuchaczy na zagadnienie bycia świadkiem w dzisiejszym świecie. W pierwszym momencie wydawało się, że jest to temat ważny, aktualny, ale już dobrze przerobiony. Dopiero w trakcie kolejnych konferencji oczy uczestników otwierały się na konieczność przemyślenia naszego świadectwa ewangelicznego w dzisiejszym świecie. Jak to powiedział jeden z uczestników, rekolekcjonista drapał nasze serca i sumienia, abyśmy mogli lepiej zrozumieć potrzebę naszego osobistego nawrócenia i dzięki temu mogli wierniej służyć Zgromadzeniu i Kościołowi.
Szczególnie mocno rekolekcjonista podkreślił potrzebę wierności w życiu kapłana. Źródłem wierności jest Bóg, który kocha i powołuje człowieka do swojej służby w Kościele. We wspólnocie Kościoła dajemy świadectwo wierności Bogu poprzez wierność Słowu Bożemu i Zgromadzeniu. Życie wiernością dokonuje się w liturgii, modlitwie i miłości bliźniego, i prowadzi do autentycznego świadectwa.
Największym zagrożeniem dla czytelnego świadectwa, jak to ujął rekolekcjonista, jest kapłan z niespójną hierarchią wartości. Wyraża się ona w rozdwojeniu pomiędzy głoszonym słowem a sposobem życia. Rozbieżność pomiędzy poglądami a życiem prowadzi w konsekwencji do oddalenia ludzi od Chrystusa. Benedykt XVI ujął to w następujących słowach: „Człowiek słucha chętnie świadków a nie nauczycieli, a jeżeli słucha nauczycieli, to tylko dlatego, że są świadkami“.
Z dużym zaangażowaniem ksiądz rekolekcjonista zwracał uwagę na problemy nurtujące księży: niewierność kapłana, hipokryzja, dwulicowość, plotkarstwo i życie w kłamstwie. Rekolekcjonista nie pozostawił uczestników bez udzielenia konkretnych wskazówek na drodze świadectwa. Można je streścić w kilku następujących zdaniach: kapłan to świadek Chrystusa, który stawia na pierwszym miejscu Boga. Stara się o budowanie wspólnoty poprzez otwartość, uczciwość, zrozumienie, ofiarną służbę. Ważne jest również, aby kapłan nie tylko umiał mówić, lecz potrafił słuchać innych i był gotowym do dialogu. Kapłan to człowiek słuchający Słowa Bożego i żyjący tym Słowem w codziennym życiu. Pozwala się on przemieniać przez Boga, który przemawia do człowieka. Zadaniem kapłana jest nie tylko słuchać, ale – jak to określił rekolekcjonista – dopełniać Słowo swoim życiem. W ten sposób kapłan staje się wiernym świadkiem Jesusa w dzisiejszym świecie.
W owocnym przeżyciu rekolekcji pomagała wspólna modlitwa przeżywana w braterskiej atmosferze i dobry klimat w domu rekolekcyjnym, o który zadbał jego dyrektor o. Władysław Bodziony. Za jego troskę i poświęcenie wdzięczni są wszyscy uczestnicy tychże rekolekcji.
o. Krzysztof Labak CSsR
