• Rekolekcje i wypoczynek – CADR i Scala W górach i nad morzem
    Portal Kaznodziejski
    Rok Świętego Klemensa Hofbauera, Jubileusz 200-lecia śmierci
    Charyzmat i duchowość
  • Menu

    Przełożony Prowincji: „Św. Gerard Majella – jak dać się porwać Duchowi Bożemu?”

    Drodzy Współbracia, Siostry i Świeccy Współpracownicy,

    Świętego Gerarda wspominamy zawsze z zadziwieniem.

    Każdy człowiek ma przecież swoje zwyczajne ograniczenia, a jednak w życiu niektórych Bóg dokonuje dzieł niezwykłych. Pytamy, jak dzisiaj – świadomi naszych możliwości, dobrych chęci, ale zarazem braków i lęków – dać się porwać Duchowi Bożemu? Szukamy odpowiedzi w ikonografii, która przedstawia św. Gerarda zazwyczaj z krzyżem i z różańcem.

    Św. Alfons i św. Gerard Majella

    Krzyż i różaniec – miłość do Najświętszego Odkupiciela i do Niepokalanej Dziewicy Maryi.

    Świadkowie życia św. Gerarda podkreślali, że „miał często na ustach słodkie imię Jezusa i Maryi” i rozdawał „ciągle wśród wiernych różańce i krzyże”. Wynikało to z jego szczerej, naturalnej pobożności. Wpierw jednak sam starał się naśladować i upodabniać do Ukrzyżowanego, a w Niepokalanej Dziewicy Maryi znajdował wspomożycielkę i pocieszycielkę. Można powiedzieć, że – podobnie jak św. Paweł – postanowił „nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa i to ukrzyżowanego” (1 Kor 2,2) i tak jak św. Jan Apostoł stojący pod krzyżem Chrystusa wraz z Maryją – „wziął Ją do siebie” (J 19,27). Był świadom, że jest chroniony przez Opatrzność Boga i przez wstawiennictwo Maryi, dlatego pomimo nieporozumień i trudności był blisko ludzi i służył im gorliwie, wspierając ich materialnie i duchowo.

    Przesłanie, które kieruje do nas św. Gerard jakże jest aktualne na dzisiejsze czasy pełne lęku, niepewności o najbliższą przyszłość, doświadczenia kruchości i bezradności, zmagania się z nowymi wyzwaniami.

    Zabiegajmy o to, byśmy idąc w ślady św. Gerarda, całym sercem umiłowali naszego Odkupiciela i Mistrza, a w Niepokalanej Dziewicy Maryi szukali wspomożenia i pociechy we wszystkim, co na nas przyjdzie. Zatroskani o wierność powierzonej nam misji, o ewangelizację, kierujmy nasz wzrok zwłaszcza na ludzi ubogich i opuszczonych, potrzebujących wsparcia, oczekujących od nas pociechy. Dziękuję Wam, drodzy Współbracia, że jesteście blisko ludzi i że przychodzicie im z pomocą. Z wdzięcznością myślimy dzisiaj także o braciach zakonnych, którzy są ważnym ubogaceniem naszego życia wspólnotowego i apostolskiego. Modlimy się o nowe powołania do tego rodzaju posługi w Zgromadzeniu Redemptorystów.

    W sobotę, 17 października, odbędzie się pogrzeb o. Zygmunta Sołka, naszego zacnego Współbrata. Bogu niech będą dzięki za jego życie, powołanie i posługiwanie. Niech odpoczywa w pokoju. Amen.

    Wspieraj nas św. Gerardzie, wypraszaj odwagę ufności składanej w Bogu!

    o. Janusz Sok CSsR, Przełożony Prowincji

    Warszawa, 15 października 2020 r.

    Udostępnij