Przełożony generalny: nota wyjaśniająca ws. tzw. „redemptorystów transalpejskich”
W ostatnich dniach, w następstwie aktu schizmatyckiego z dnia 1 lipca 2026 roku dokonanego przez Bractwo Kapłańskie św. Piusa X, znane również jako ruch lefebrystowski, w mediach społecznościowych i innych środkach przekazu krążyły różne fałszywe (fake news), nieścisłe i pozbawione podstaw historycznych informacje. W niektórych przypadkach doniesienia te wywołały zamieszanie poprzez niewłaściwe powiązanie Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (CSsR) z grupami, które nie należą do jego struktury kanonicznej.
Z tego powodu Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela uznaje za stosowne przedstawić następujące wyjaśnienia:
1. Wyrażenie „redemptoryści transalpejscy (lub zaalpejscy – przyp. red.)” ma pierwotnie znaczenie historyczne. W okresie od końca XVIII do początku XIX wieku św. Klemens Maria Hofbauer przeniósł zgromadzenie założone przez św. Alfonsa Marię de Liguori za Alpy, przyczyniając się do jego rozprzestrzenienia się w całej Europie Środkowej. Z tego powodu redemptoryści osiedleni w tych regionach zaczęli być nazywani „transalpejskimi”. Św. Klemens pozostał zawsze wierny zgromadzeniu i Kościołowi, a 20 maja 1909 roku został kanonizowany przez papieża Piusa X w uznaniu jego heroicznych cnót oraz niezwykłego wkładu w rozwój i misję Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela.
2. Wspólnota znana obecnie jako „redemptoryści transalpejscy” powstała w 1988 roku jako grupa, która odłączyła się od Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela i początkowo była powiązana z ruchem tradycjonalistycznym związanym z Bractwem Kapłańskim św. Piusa X. Później przyjęła nazwę „Synowie Najświętszego Odkupiciela” (FSSR, Filii Sanctissimi Redemptoris).
3. W 2008 roku wspólnota ta osiągnęła pojednanie ze Stolicą Apostolską, a 15 sierpnia 2012 roku została erygowana jako klerycki instytut zakonny na prawie diecezjalnym w diecezji Aberdeen w Szkocji. Nigdy jednak nie była ona częścią Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (CSsR), ani też nigdy nie była prawnie powiązana z zarządem generalnym redemptorystów.
4. W ostatnich latach pojawiły się nowe napięcia doktrynalne i eklezjalne dotyczące instytutu Filii Sanctissimi Redemptoris, zwłaszcza w związku z wypowiedziami krytycznymi wobec Soboru Watykańskiego II, papieży, którzy nastąpili po nim, oraz różnych aspektów współczesnego życia Kościoła. Stanowiska te nie odzwierciedlają poglądów Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela i są one monitorowane i oceniane przez właściwe władze kościelne.
5. Należy również wyjaśnić, że redemptoryści obecni w Szkocji, należący do Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, nie są schizmatykami. Wspólnoty redemptorystów w tym kraju należą do Prowincji Londyńskiej i pozostają w pełnej komunii z Kościołem powszechnym, papieżem oraz zarządem generalnym naszego Zgromadzenia. Współbracia należący do tych wspólnot wyznają tę samą wiarę co Kościół, uznają autentyczne Magisterium, uznają autorytet Soboru Watykańskiego II i realizują swoją misję zgodnie z Konstytucjami i Statutami naszego Zgromadzenia, a także z prawem powszechnym Kościoła.
6. Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela, założone przez św. Alfonsa Marię de Liguori w Scala, w Królestwie Neapolu, w dniu 9 listopada 1732 roku, pozostawało i nadal pozostaje ściśle zjednoczone ze Stolicą Apostolską oraz z Następcą Piotra. W duchu wierności odnowie zapoczątkowanej przez Sobór Watykański II, w latach 1967 1969 Zgromadzenie rozpoczęło proces rewizji i aktualizacji swoich Konstytucji i Statutów. Zmieniony tekst został zatwierdzony przez Świętą Kongregację ds. Zakonów i Instytutów Świeckich w dniu 2 lutego 1982 roku, w święto Ofiarowania Pańskiego, dekretem podpisanym przez Jego Eminencję kardynała Eduardo Pironio, prefekta, oraz arcybiskupa Agostino Mayera OSB, sekretarza (por. nr prot. R57-1/79). Konstytucje i Statuty zostały następnie ogłoszone dla całego Zgromadzenia przez ówczesnego przełożonego generalnego o. Josepha G. Pfaba CSsR w dniu 25 lutego 1982 roku. Później Kapituła Generalna z 1985 roku wprowadziła pewne dostosowania w świetle nowego Kodeksu prawa kanonicznego oraz dekretu soborowego Perfectae caritatis (nr 2–4) dotyczącego odnowy życia zakonnego. Zaktualizowany tekst został ponownie przedłożony Świętej Kongregacji ds. Zakonów i Instytutów Świeckich i po należytej analizie został zatwierdzony i aprobowany w dniu 23 lipca 1986 roku. Odpowiedni dekret został podpisany przez kardynała Vincenzo Fagiolo, sekretarza, oraz ks. Jesúsa Torresa CMF, podsekretarza.
7. Przez prawie trzy stulecia swojej historii Zgromadzenie Redemptorystów dawało Kościołowi owocne świadectwo świętości i wierności wobec Kościoła. Wśród jego członków znajdują się święci, tacy jak św. Alfons Maria de Liguori, św. Klemens Maria Hofbauer, św. Gerard Majella i św. Jan Neumann, a także błogosławiony Kaspar Stanggassinger, wraz z licznymi błogosławionymi, męczennikami, czcigodnymi sługami Bożymi, którzy dawali świadectwo Ewangelii i wspólnocie kościelnej w różnych czasach i kontekstach.
8. Należy wyraźnie odróżnić Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela (CSsR), złożone z misjonarzy redemptorystów, ojców i braci obecnych w ponad osiemdziesięciu krajach, od wspólnoty znanej jako „redemptoryści transalpejscy” lub „Synowie Najświętszego Odkupiciela” (FSSR), która jest odrębną jednostką prawną i nie należy do zgromadzenia założonego przez św. Alfonsa.
9. Należy ubolewać, że brak wiedzy historycznej i kanonicznej, w połączeniu z szybkim rozprzestrzenianiem się informacji w mediach społecznościowych, przyczynił się do powstania zamieszania wśród wiernych. Z tego powodu apelujemy do wszystkich o staranne weryfikowanie oraz o unikanie rozpowszechniania nieprawdziwych treści, które mogą zaszkodzić prawdzie historycznej, wspólnocie kościelnej, tożsamości misji redemptorystów oraz świadectwu jedności, jakie Kościół jest powołany nieść światu.
10. Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela potwierdza swoją pełną jedność z Kościołem katolickim, papieżem oraz Magisterium Kościoła. Potwierdza również swoje przywiązanie do nauk Soboru Watykańskiego II, które nadal oświecają i kierują jego życiem zakonnym, duchowością, misją ewangelizacyjną oraz służbą na rzecz najuboższych i najbardziej opuszczonych.
11. Zachowując wierność dziedzictwu św. Alfonsa Marii de Liguori oraz świadectwu tak wielu świętych, błogosławionych, męczenników i misjonarzy redemptorystów na przestrzeni dziejów, pozostajemy oddani głoszeniu obfitego Odkupienia, wspieraniu wspólnoty kościelnej oraz hojnej służbie ludowi Bożemu.
Niech Matka Boża Nieustającej Pomocy nadal towarzyszy Zgromadzeniu Najświętszego Odkupiciela w jego misji głoszenia obfitego Odkupienia najuboższym i najbardziej opuszczonym.
o. Rogério Gomes CSsR, przełożony generalny
Rzym, 7 lipca 2026
za: cssr.news
