Pietas Patris w bardzkim oratorium
W zachęcające do refleksji dni Triduum Paschalnego pragniemy zaproponować jeden z wierszy o. Stanisława Podgórskiego CSsR. W takim ujęciu jest on piękną medytacją Pietas Patris – płaskorzeźby znajdującej się w ołtarzu oratorium na pierwszym piętrze domu zakonnego redemptorystów w Bardzie. W tej kaplicy na co dzień modlą się nasi postulanci, korzystają z niej również grupy przebywające w domu pielgrzyma przy Sanktuarium Strażniczki Wiary Świętej.
Pietas Patris
w bardzkim oratorium
Jak ciężkie jest Syna ciało
dla Ojca serca i dłoni.
Gdy martwe już, z krzyża zostało
zdjęte:
bardzki ołtarz dobrze odsłonił.
Twe oczy. Jak one patrzą!
Czyżbyś wyrzucić chciał z siebie
Żałośnie – nie powiem: z rozpaczą –
wszystko,
o czym nie mówisz nigdy w niebie?
Ramieniem objąłeś Syna,
bezbronne, zranione Jagnię.
Tak to jest: od daru zaczynać
u nas,
gdzie Twoich darów nikt nie pragnie.
Do mnie dziś idziesz ze skargą.
Mnie zwierzasz się w złą godzinę
z tym płaczem, co drży Ci na wargach:
Popatrz,
co oni zrobili z mym Synem!
To dla mnie – marnotrawnego
Twój Syn na Golgocie konał.
Przyjmij przez grzech poranionego –
syna,
w Twoje Ojcowskie ramiona.
