Lubaszowskie obchody święta św. Klemensa
15 marca w domu nowicjatu w Lubaszowej świętowaliśmy liturgiczne wspomnienie św. Klemensa Marii Hofbauera. Nasze wspólne święto zgromadziło kleryków i przełożonych ze wszystkich ośrodków formacyjnych naszej prowincji oraz z Prowincji Michalowce na Słowacji. Dzień ten był czasem wspólnej modlitwy i wpatrywania się w postać naszego świętego Współbrata oraz refleksji nad wypełnianiem naszej misji we współczesnym świecie.
Gościem specjalnym był o. Bolesław Słota, wybitny znawca historii naszego Zgromadzenia, w tym postaci św. Klemensa. W bardzo interesującym referacie zwrócił on uwagę przede wszystkim na zakorzenienie naszego Świętego w Chrystusie, z którego wypływały jego niezwykła gorliwość i dynamizm misyjny. Prelegent nakreślił ponadto niezwykle złożony kontekst historyczny czasów św. Klemensa, który jest w wielu aspektach bardzo podobny do czasów współczesnych. Na tym tle można było jeszcze bardziej zobaczyć jego wielkość wyrażającą się w niezłomnym realizowaniu woli Bożej mimo przeciwności i ludzkiej słabości.
Niezwykłym przeżyciem i ważnym doświadczeniem było nasze spotkania w grupach z mieszkańcami Lubaszowej i Tuchowa w ich domach i miejscach pracy. Naszym celem było wysłuchanie zdania wiernych o posłudze redemptorystów na podstawie naszych konstytucji, z którymi się wcześniej zapoznali. Nasi rozmówcy chętnie dzielili się swoimi pytaniami i spostrzeżeniami. Oprócz słów wdzięczności i uznania pojawiały się także uwagi, sugestie i oczekiwania. Było to dla nas bardzo konkretnym sposobem wsłuchiwania się w głos Kościoła odnośnie naszego powołania. Po powrocie do domu dzieliliśmy się wzajemnie wrażeniami i przemyśleniami. Pomogło nam to jeszcze lepiej zobaczyć, na co należy zwrócić uwagę, aby wiernie i owocnie realizować nasz charyzmat.
Najważniejszym wydarzeniem dnia była uroczysta Eucharystia, której przewodniczył o. Sylwester Cabała, radny zwyczajny Prowincji Warszawskiej Redemptorystów. W wygłoszonej homilii główny celebrans nawiązując do osoby św. Klemensa, zwrócił przede wszystkim uwagę na jego miłość do Kościoła, któremu zawdzięczał dar wiary. Właśnie ta miłość i wdzięczność owocowała jego zapałem apostolskim. Podobnie redemptoryści, którzy ze względu na otrzymany charyzmat zajmują szczególne miejsce w Kościele, aby mogli właściwie pełnić swoją misję w nim, konieczne jest ich „sentire cum Ecclessiae”. Potrzeba więc uważnego wsłuchiwania się w głos Kościoła, zwłaszcza ludzi opuszczonych i ubogich. Na zakończenie Mszy św. odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu, a następnie uroczyste odczytanie aktu zawierzenia zebranych ośrodków formacji Matce Bożej i oddanie się każdego z nas Jej dalszej opiece.
Po zakończonej liturgii miała miejsce „wieczorynka”, czyli humorystyczna inscenizacja przedstawiająca typowy dzień z życia kleryka, przygotowana przez braci nowicjuszy. Zwieńczeniem obchodów naszego święta był wspólny gaudeamus przy braterskim stole. Wszystko, co tego dnia przeżyliśmy, uświadomiło nam jeszcze bardziej aktualność naszego posłannictwa, że ludzie nas potrzebują, a przede wszystkim potrzebuje nas tu i teraz Chrystus, który powołuje do głoszenia Dobrej Nowiny o Odkupieniu. Motywuje nas to do dalszej wytężonej pracy, aby jak św. Klemens, gorliwie i skutecznie, odpowiadać na współczesne wyzwania, na konkretne potrzeby konkretnych ludzi.
br. Paweł Kołton CSsR
