Grodno: Krajowy Kongres Eucharystyczny w 25-lecie diecezji
W Grodnie na Białorusi w 25-lecie powstania diecezji odbył się Krajowy Kongres Eucharystyczny w dniach 24-26 maja 2016 r. Niemały wkład w odrodzenie Kościoła katolickiego na Białorusi ma także Prowincja Warszawska Redemptorystów.
Jeszcze ok. 30 lat temu grupka grodzieńskich katolików modliła się dzień i noc, by miejscowy kościół farny nie został zamknięty przez komunistyczne władze ZSRR. Ich wiara i determinacja przyniosła owoc – po upadku reżimu papież Jan Paweł II utworzył 13 kwietnia 1991 r. diecezję grodzieńską. Dziś Kościół Grodzieński ma własne seminarium, pracuje w nim ok. 150 kapłanów, wiele sióstr zakonnych, liczne kościoły zostały pięknie odnowione, a ok. 30 zostało wybudowanych.
W Kongresie Eucharystycznym wzięło udział wielu gości z zagranicy: biskupi z Polski i Litwy, Prowincję Warszawską Redemptorystów reprezentował jej Przełożony o. dr Janusz Sok CssR. Swoim specjalnym wysłannikiem na kongres papież Franciszek mianował kard. Zenona Grocholewskiego, byłego prefekta Kongregacji Wychowania Katolickiego. W ramach kongresu w kościele redemptorystów w Grodnie odbył się „Wieczór chwały”.
Od początku ważną rolę w odradzaniu się i życu diecezji stanowiły osoby konsekrowane, w tym redemptoryści naszej prowincji. Już w latach 1989-1991 przybywali na te tereny ojcowie, by głosić misje parafialne i pomagać w powstawaniu organizacji kościelnej. Od początku pracujemy w Porzeczu, Nowej Rudzie (gdzie przez prawie 30 lat był przechowywany i otaczany czcią wileński obraz Jezusa Miłosiernego), Grodnie (wielkie osiedle Dziewiatowka oraz zaangażowanie w seminarium, w formację kapłanów i kształcenie katechetów), Brzostowicy Wielkiej, a od niedawna w Mińsku. Parafia Najświętszego Odkupiciela w Grodnie jest jedną z największych parafii katolickich na terenie byłego ZSRR, np. katechizają objętych jest 1200 dzieci i młodzieży. Pracowaliśmy także w Ejsmontach, Makarowcach, Repli i Wołpie. Obecnie do naszej prowincji należy 7 ojców i 2 braci kleryków w okresie formacji podstawowej pochodzących z Białorusi.
js/mm; fot. В. Сяліцкая/js
WIĘCEJ: Galeria zdjęć z procesji Bożego Ciała
WIĘCEJ: Białoruski Kongres Eucharystyczny
HISTORIA DIECEZJI GRODZIEŃSKIEJ
Diecezja grodzieńska w granicach metropolii mińsko-mohylewskiej została erygowana przez Papieża Jana Pawła II dnia 13 kwietnia 1991 r. Z racji praktycznych terytorium diecezji zostało określone granicami obwodu – państwowej jednostki administracyjnej. Papieska bulla Qui Operam o powołaniu do istnienia diecezji grodzieńskiej była uwieńczeniem starań rozpoczętych przed wybuchem II wojny światowej.
Terytorium obecnej diecezji grodzieńskiej było częścią dawnej archidiecezji wileńskiej. Przed rokiem 1990 władzę kościelną na nim sprawowali – najpierw w imieniu Arcybiskupa Wileńskiego, a następnie Administratorów Apostolskich archidiecezji wileńskiej w Białymstoku – wikariusze generalni. Byli to kapłani mianowani w poszczególnych rejonach dawnej archidiecezji wileńskiej. Wieloletnim wikariuszem generalnym na terenie obwodu grodzieńskiego był ks. prał. Michał Aronowicz, proboszcz parafii pobernardyńskiej w Grodnie. Jego władza miała charakter nadzwyczajny i regularnie była kontrolowana przez władze świeckie.
Odbudowa w 1991 r. zwyczajnych struktur katolickich Kościoła na terytorium ówczesnego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dokonała się dzięki przemianom społecznym i politycznym, które rozpoczęły się na przełomie lat 80-ch i 90-ch ubiegłego stulecia
Jest w tym wielka zasługa Ojca Świętego Jana Pawła II. W trosce o duchowe dobro wiernych Kościoła Katolickiego w państwach byłego Związku Radzieckiego dokonał on reorganizacji dotychczasowych struktur kościelnych, a także powołał do istnienia nowe, w tym grodzieńską diecezję rzymskokatolicką. Kierownictwo nową diecezją zostało powierzone przez Papieża Jana Pawła II nowo mianowanemu biskupowi diecezjalnemu Aleksandrowi Kaszkiewiczowi, który przedtem był proboszczem parafii pw. Świętego Ducha w Wilnie.
W 1991 r. zostały utworzone wszystkie niezbędne do funkcjonowania diecezji instytucje kościelne: kuria, sąd kościelny (1990), Wyższe Seminarium Duchowne (1990), wydawnictwo diecezjalne i inne instytucje duszpasterskie. Od 1997 r. systematycznie ukazuje dwutygodnik diecezjalny „Słowo Życia”, od 2008 r. artykuły i opracowania naukowe przeważnie miejscowych autorów są drukowane w roczniku „Studia Theologica Grodnensia”.
W 1991 r. w skład diecezji grodzieńskiej zostało włączonych 119 parafii, należących do przedwojennej archidiecezji wileńskiej, 4 parafie z diecezji pińskiej oraz 7 parafii z diecezji łomżyńskiej. Diecezja zajmuje powierzchnię około 25 000 km2. W jej granicach znalazło się ok. 900 000 mieszkańców, z czego ok. 400 tys. deklarowało przynależność do Kościoła Katolickiego. Według danych statystycznych z 2015 r. katolicy obrządku łacińskiego stanowili około 40-45% od ogólnej liczby 1 060 000 mieszkańców obwodu grodzieńskiego.
W latach 1993 i 1997 dokonano reorganizacji sieci dekanalnej diecezji. Obecnie diecezja liczy 16 dekanatów. Odległość najdalszych parafii (w dekanatach Smorgonie i Ostrowiec) od stolicy diecezji wynosi ponad 300 km
W 2007 r. Biskup Ordynariusz, uwzględniając rozległość terytorium diecezji, ustanowił dwa regiony duszpasterskie – grodzieński i lidzki, a w 2011 r. z regionu lidzkiego utworzył trzeci region duszpasterski – smorgoński. Każdy region duszpasterski ma własnego wikariusza biskupiego ds. duszpasterstwa ogólnego.
Do regionu grodzieńskiego weszły dekanaty: 1. Brzostowica Wielka; 2. Grodno-Wschód; 3. Grodno-Zachód; 4. Mosty; 5. Słonim; 6. Sopoć-kinie; 7. Szczuczyn; 8. Wołkowysk; do regionu lidzkiego: 1. Dziatłowo; 2. Iwie; 3. Lida; 4. Nowogródek; 5. Raduń; do regionu smorgońskiego: 1. Ostrowiec; 2. Oszmiana; 3. Smorgonie.
W okresie lat 1991-2015 przywrócono i erygowano 61 nowych parafii (1991 – 130; 2001 -165; 2015 -191). 13 nowych parafii z braku rejestracji państwowej i własnych duszpasterzy aktualnie znajduje się w stadium organizacji.
Czas intensywnego odrodzenia życia duchowego w diecezji był także okresem odbudowy zdewastowanych obiektów sakralnych i budowania nowych świątyń. W 1991 r. na terytorium diecezji w granicach obwodu było 85 czynnych kościołów. Staraniami księży, wiernych i dzięki pomocy wielu ofiarodawców do 2011 r. ich liczba wzrosła do 146. Zostało odzyskanych i wyremontowanych po całkowitej dewastacji – 27; konsekrowanych i poświęconych nowych świątyń parafialnych – 34. Oprócz tego w diecezji otwarto 6 kościołów filialnych, 2 kościoły rektoralne, 84 kaplice. Niektóre z kaplic pełnią funkcje kościołów parafialnych. Największy dynamizm w budownictwie sakralnym nastąpił w dekanatach Grodno-Wschód, Grodno-Zachód, Lida i Szczuczyn, gdzie zamieszkuje największa liczba katolików w diecezji.
W diecezji pełnią posługę tak kapłani diecezjalni, jak i zakonni. Na dzień dzisiejszy w parafiach, w Wyższym Seminarium Duchownym oraz na urzędach w kurii i na studiach poza granicami diecezji jest łącznie 219 kapłanów: 155 diecezjalnych i 64 zakonnych. Księża diecezjalni w większości są absolwentami Wyższego Seminarium Duchownego w Grodnie.
W diecezji działają różne wspólnoty apostolskie i modlitewne. Są organizowane systematyczne spotkania i zjazdy pracowników oświaty i służby zdrowia, młodzieży i dzieci. Odbywają się tradycyjne piesze pielgrzymki do diecezjalnego Sanktuarium Królowej naszych Rodzin w Trokie-lach, do Sanktuarium Pana Jezusa Frasobliwego w Rosi, do Sanktuarium Matki Bożej cierpliwie nas słuchającej na Wzgórzu Nadziei w Kopciów-ce, do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych w Borunach, do Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Gudohaju, na miejsce straceń Błogosławionych Sióstr Nazaretanek – Męczennic z Nowogródka.
Okres 25 lat istnienia dla Diecezji Grodzieńskiej można określić jako przejście ze stanu zniszczenia duchowego i materialnego w stan stałej działalności duszpasterskiej. Do niewątpliwych osiągnięć duszpasterskich należy odnieść realizację szeregu inicjatyw Kościoła, zmierzających do rozwoju aktywności życia religijnego wśród dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Realizacja programów duszpasterskich, stała forma katechizacji, liczne spotkania, kursy formacyjne, rekolekcje, zjazdy religijne są dzisiaj dowodem żywotności wiary.
