Dążenie św. Gerarda Majelli do świętości
6 kwietnia 2026 r. przypada 300. rocznica urodzin św. Gerarda Majelli (1726-1755), który jest wybitnym i popularnym świętym Zgromadzenia Redemptorystów. To utalentowany brat zakonny i jednocześnie wielki charyzmatyk, który w krótkim czasie 29 lat swego życia osiągnął wysokie szczyty świętości. W związku z tym na kwietniowym plakacie jubileuszowym przywołujemy jego myśl: „Tylko raz jest mi dane stać się świętym i jeśli stracę tę okazję, stracę ją na zawsze”.
W imieniu Centrum Apostolstwa i Duchowości Redemptorystów dziękujemy wszystkim, którzy w trakcie kończącego się Roku Jubileuszowego dzięki comiesięcznym komentarzom do publikowanych na naszej stronie plakatów mogli przyjrzeć się życiu i duchowości św. Gerarda, który jest naszym wielkim orędownikiem u Boga. Liczymy na to, że jego orędownictwo będzie nadal pomocne wielu osobom potrzebującym dziś duchowego wsparcia w różnych sprawach swojego życia osobistego czy rodzinnego. Zapraszamy też nadsyłania świadectw o jego duchowej pomocy na adres: gerard@redemptor.pl Zachęcamy również do włączenia się w przygotowania do peregrynacji relikwii św. Gerarda Majelli w Polsce, o której wkrótce poinformujemy.
*****
Dążenie św. Gerarda Majelli do świętości
Gerard Majella urodził się 6 kwietnia 1726 roku w Muro Lucano w południowych Włoszech, w ubogiej rodzinie pobożnych katolików Dominika i Benedykty. W tymże dniu został ochrzczony, a tym samym po raz pierwszy zaproszony, by zostać świętym. Matka zaszczepiła w nim przekonanie o bezgranicznej miłości Boga. W domu rodzinnym nauczył się miłości do modlitwy i ducha ofiary. Osierocony przez ojca w wieku 12 lat musiał troszczyć się o potrzeby matki i trzech sióstr pracując jako krawiec. Bierzmowanie przyjął w 1740 roku, pozwalając przez to Duchowi Świętemu dokonywać w nim wielkich świętych rzeczy. Bóg zechciał uczynić Gerarda swoim świadkiem, powołując go do życia zakonnego. W wieku 14 lat chciał on wstąpić do zakonu kapucynów, ale nie został przyjęty ze względu na słabe zdrowie.
WIĘCEJ: Rok Jubileuszowy św. Gerarda Majelli
Mając 23 lata Gerard Majella opuścił dom rodzinny, aby rozpocząć nowe życie jako brat zakonny w Zgromadzeniu Redemptorystów. Napisał wtedy na kartce krótkie zdanie, skierowane do swojej matki i sióstr: „Idę, aby zostać świętym, zapomnijcie o mnie!”. Wyraził w nim głębokie pragnienie całkowitego oddania się Chrystusowi , które żywił w swoim sercu od dzieciństwa.
Gdy spróbujemy zgłębić jego zamiary, natychmiast poruszy nas sposób, w jaki Gerard streszcza zasadę swojego życia: „Niektórzy mają za zadanie czynić to lub tamto, a moim jedynym zadaniem jest pełnić wolę Bożą”. Tę zasadę umieścił później w „Regulaminie życia”, który napisał wiosną 1754 roku na prośbę swego przełożonego.
WIĘCEJ: Brat opiekujący się matkami i dziećmi
Gerard wychodzi od decyzji jasnej i całkowitej: „Tylko raz jest mi dane stać się świętym i jeśli stracę tę okazję, stracę ją na zawsze”. Realizacja tego zadania jest możliwa, gdyż „każda okazja sprzyja, by stać się świętym”. Stąd dodatkowy motyw decyzji: „Mam stać się świętym z pomocą innych i jeszcze narzekam? Bracie Gerardzie, zdecyduj się oddać cały Bogu”.
Takiej decyzji musi towarzyszyć właściwa determinacja na drodze do świętości: „Od tej chwili bądź bardziej rozważny i pomyśl, że nie możesz zostać świętym pozostając jedynie na nieustannej modlitwie i kontemplacji. Najlepszą modlitwą jest być takim, jak chce Bóg, być poddanym woli Bożej, to znaczy żyć w posłuszeństwie Bogu. Tego Bóg chce od ciebie”.
WIĘCEJ: Patron dobrej spowiedzi
Sposób realizacji tego zadania został ukazany przez Gerarda na dalszych stronach „Regulaminu życia”. Wyrażenia w nim zawarte odzwierciedlają jego wewnętrzne pragnienia i postanowienia, co sam potwierdza we wstępie: „Wasza Wielebność chce wiedzieć o wszystkich umartwieniach, jakie na siebie nakładam i chce je mieć na piśmie wraz z innymi pragnieniami, uczuciami, postanowieniami, i z ostatnią deklaracją złożonego ślubu. Oto ja, gotów do zdania rachunku, nie tylko zewnętrznego, ale także wewnętrznego, aby mogło mnie to jeszcze bardziej zjednoczyć z Bogiem i [pomogło] kroczyć jeszcze pewniej ku mojemu zbawieniu”.
Po wykazie „codziennych umartwień” następują „pragnienia” i „najżywsze uczucia serca”. Zostają one wzbogacone refleksją nad wiarą w Eucharystię i nad tym, by nigdy nie stracić Boga. Część odnosząca się do „postanowień” rozpoczyna się wstępem na temat konieczności pokładania ufności tylko w Bogu, która jest wprowadzeniem do „egzaminu mojego ukrytego wnętrza” i do „przypomnień”, to znaczy konkretnych postanowień, których w sumie jest 39. Dotyczą one różnych aspektów życia, ze szczególną uwagą zwróconą na miłość do bliźnich i modlitwę. Następującemu zaraz potem „ślubowi czynienia zawsze tego, co doskonalsze”, towarzyszy kilka wyjaśnień, które określają jego znaczenie.
WIĘCEJ: Uroczystości trzechsetlecia urodzin św. Gerarda w Materdomini
„Regulamin życia” zamyka się nabożeństwami do Trójcy Świętej i Matki Najświętszej, długim wykazem świętych patronów i codziennych praktyk modlitewnych, przeplatanych „uczuciami” serca. Ważnym wymiarem jego modlitwy jest też częste powierzanie się Sercu Jezusa, o którym tak pisze do siostry karmelitanki Marii od Jezusa: „Zawsze kiedy idę do Pana, widzę Cię w najświętszych ranach Jego boku i wielokrotnie ofiarowuję siebie i wszystko Jego zranionemu Najświętszemu Sercu”.
Z tego krótkiego spojrzenia na „Regulamin życia” wyłaniają się niektóre filary duchowości świętego Gerarda Majelli: zakorzenienie w pobożności ludowej, wrażliwość na wymagania codzienności, ciągłe dążenie do większej doskonałości oraz mocne pragnienie apostołowania, skierowane ku całemu światu.
WIĘCEJ: Strona Roku Jubileuszowego św. Gerarda Majelli
Modlitwa
Panie, nasz Boże, ty powołałeś Twojego sługę Gerarda do gorliwego wypełniania Twojej woli i życia w doskonałej miłości. Oświecony światłem Twojego Ducha poświęcił on Tobie swoje życie w Zgromadzeniu Najświętszego Odkupiciela i głosił Twoją chwałę w pokornej służbie brata zakonnego. Za jego przyczyną prosimy Cię, Panie, daj nam otworzyć się na głos Ducha Świętego, abyśmy w naszych codziennych obowiązkach uwielbiali Cię i kochali całym sercem, całym umysłem i ze wszystkich naszych sił. Amen.
Tekst opracował: o. Sylwester Cabała CSsR
Plakat: o. Andrzej Kowalski CSsR
