• Portal Kaznodziejski
    Rekolekcje i wypoczynek – CADR i Scala W górach i nad morzem
    150-lecie ogłoszenia św. Alfonsa Liguori doktorem Kościoła
    Charyzmat i duchowość
  • Menu

    325 lat temu urodził się św. Alfons Maria de Liguori

    325 lat temu, 27 września 1696 r., urodził się w Marianella koło Neapolu św. Alfons Maria de Liguori, biskup i doktor Kościoła, założyciel Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela.

    27 września

    Jego życie było długie, trwało prawie 91 lat. Można je podzielić na pięć etapów.

    Pierwsze dwadzieścia siedem lat to czas życia bardzo uzdolnionego młodego neapolitańskiego patrycjusza. W wieku dwunastu lat, pod kierownictwem profesora G.B. Vico, zdał egzamin z retoryki i został zapisany na uniwersytet. Ukończył studia z obojga praw w wieku szesnastu lat! Po dwudziestym roku życia błyszczy w sądzie jako szlachcic, adwokat, poseł. Jednocześnie studiuje filozofię, literaturę i matematykę, gra na klawesynie i komponuje, maluje, rzeźbi i pisze wiersze.

    W dwudziestym siódmym roku życia opuszczając salę sądową po słynnym przegranym procesie, postanawia zostać księdzem i studiuje teologię. To jego „pierwsze nawrócenie”. W wieku trzydziestu lat jest już księdzem. W stolicy Królestwa katechizuje „uliczników” i wieśniaków, głosi kazania do rybaków, sprzedawców ryb, rzemieślników, tragarzy, woźniców, mniej lub bardziej bezrobotnych, a zwłaszcza do tak zwanych „lazzaroni” i prostytutek. Jest bardzo chętnie słuchany i lubiany, zatrzymywany i witany ze czcią na ulicach najnędzniejszych dzielnic Neapolu.

    W trzydziestym czwartym roku życia przeżywa „drugie nawrócenie”. W Scali, niedaleko Amalfi, nawiązuje bliski kontakt z pasterzami kóz i pastuchami górskimi, o których nikt, absolutnie nikt się nie troszczył. Co zrobić dla tych biednych ludzi? „Lazzaroni” z Neapolu – jeśli chcą – mają przynajmniej księży i kościoły, ale ci tutaj!… Zrób coś dla nich! – mówi mu jego przyjaciel, biskup Castellamare, Tomasz Falcoia. Przyjmuje to zaproszenie i po odpowiednim rozeznaniu w 1732 roku zakłada zgromadzenie misjonarzy dla ewangelizowania wiejskich parafii. Tak powstają w Kościele redemptoryści, którzy głoszą Ewangelię ubogim poprzez misje ludowe, nauczanie i sprawowanie sakramentów.

    Był misjonarzem przez prawie trzydzieści lat, pisząc jednocześnie ciekawe książki z duchowości, moralnej i dogmatyki. W wieku 66 lat został biskupem Świętej Agaty Gotów, małej diecezji niedaleko Neapolu. Mieszka tam przez trzynaście lat. W siódmym roku posługi biskupiej podwójna choroba zwyrodnieniowa stawów, szyjnych i lędźwiowych, unieruchamia mu nogi i pochyla głowę. Wysyła rezygnację do Klemensa XIII, który jej nie przyjmuje; następnie do Klemensa XIV, który również jej nie akceptuje. Dopiero Pius VI przyjmuje jego prośbę.

    Ostatnie trzynaście lat życia spędził w Pagani, z mocno osłabionym wzrokiem i prawie całkowicie głuchy, z głową pochyloną nad klatką piersiową, a mimo to bardzo aktywny prawie do samego końca, pisząc książki, przyjmując ludzi, modląc się.

    WIĘCEJ: Biografia św. Alfonsa Liguori

    Udostępnij