• Rekolekcje i wypoczynek – CADR i Scala W górach i nad morzem
    Portal Kaznodziejski
    Lectio divina na każdy dzień Wydawnictwo Homo Dei
    Kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Płyta CD z pieśniami do MBNP
  • Menu

    Sługa Boży o. Bernard Łubieński CSsR – 78 rocznica śmierci (10 września)

    Historia życia o. Bernarda Łubieńskiego jest ciekawa i jednocześnie burzliwa. Był on synem epoki, w jakiej wzrastał, oraz w której znalazła się Polska i Kościół. Doświadczył losu emigranta, miał możliwość poznania wielu wybitnych osobowości Kościoła, które wpłynęły na jego formację i rozwój, był także świadkiem przemian społeczno – politycznych i odzyskania niepodległości przez Polskę.

     zobacz więcej >> 

     

                                                                  * * *

    MODLITWA O UPROSZENIE ŁASK ZA PRZYCZYNĄ SŁUGI BOŻEGO O. BERNARDA ŁUBIEŃSKIEGO ORAZ O JEGO BEATYFIKACJĘ

    Boże, który Sługę Twego, Bernarda, obdarzyłeś apostolskim zapałem i mocą ducha w niesieniu krzyża, spraw prosimy, aby ten, który dla prowadzenia ludzi do Królestwa Prawdy i Miłości oddał całe swoje życie, doznawał czci świętych wśród wiernych Twojego Kościoła i był naszym orędownikiem u Ciebie. Udziel nam za jego przyczyną łaski …, której obecnie szczególnie potrzebujemy. Prosimy Cię o to przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

     

                                                                  * * *

     

    Sługa Boży o. Bernard Łubieński CSsR 

    Redemptorysta, kapłan, urodzony w Guzowie koło Warszawy w 1846 r., studiował w Anglii, gdzie wstąpił do Zgromadzenia Redemptorystów. Po złożeniu ślubów zakonnych w 1866 r. i po przyjęciu święceń kapłańskich w 1870 r. pracował w Anglii jako misjonarz i duszpasterz przez jedenaście lat. Po powrocie do Polski w 1883 r. przyczynia się do odrodzenia zgromadzenia Redemptorystów w swojej Ojczyźnie przez współudział z zakładaniu klasztorów w Mościskach (1883), Tuchowie (1893), Krakowie (1903) i w Warszawie (1906). Współdziałał także owocnie w odrodzeniu religijno-moralnego społeczeństwa polskiego prowadząc setki misji i rekolekcji, pomimo poważnego paraliżu nóg, któremu uległ już w 1885 r. Był apostołem kultu Maryjnego związanego z ikoną Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Zmarł w Warszawie 10 IX 1933 r. w opinii świętości, nazwany „Apostołem Polski”. Obecnie toczy się Jego proces beatyfikacyjny.

    Udostępnij