Rekolekcje prowincjalne w Bardzie
W sprzyjających warunkach wewnętrznych (klasztor wiekowy na uboczu) oraz zewnętrznych (jego okolica) uczestniczyliśmy w tegorocznych rekolekcjach prowincjalnych w Bardzie. W dniach 8-12 września prowadził je ks. Włodzimierz Płatek, sercanin z Krakowa.
Liczba uczestników była niewielka – było nas zaledwie ośmiu. Tematyka rekolekcji, którą była wspólnota zakonna i różne jej duchowe wymiary na wzór rodziny z Betanii, a także rodzinna atmosfera, jaka się wytworzyła, pozwalały uczestnikom przeżyć doświadczenie wspólnoty.
Wśród tematów rozważań rekolekcyjnych była mowa m.in. o ciszy jako warunku spotkania z Bogiem i z drugim człowiekiem, o pracy nie tylko tej na zewnątrz, ale także pracy wewnętrznej, tzn. pracy nad sobą. Ten jej aspekt wydaje się niekiedy być w nas i w naszych wspólnotach niedoceniany.
Poruszono także temat kapłaństwa służebnego. Mamy się troszczyć o to, by nie lekceważyć, by traktować z szacunkiem i kulturą ludzi nawet niewierzących, którzy, przynajmniej w naszym kraju, wciąż mają wobec nas większe wymagania niż wobec innych grup społecznych.
Przeżyć rekolekcyjnych dopełniła wspaniała jesienna pogoda oraz niepowtarzalny duch miejsca, odczuwalny w tym dolnośląskim miasteczku, a także wyśmienita kuchnia: zarówno serwowane nam posiłki, jak i dwie cudowne panie pracujące dla ojców i pielgrzymów tam przybywających.
Nawet jeśli w przyszłości Bardo – miasto cudów – nie znajdzie się na szlaku wyjazdów i podróży naszych ojców, warto tam nadal organizować rekolekcje prowincjalne, o czym zapewnia autor tej notatki.
o. Zdzisław Pietkiewicz CSsR, Wrocław
