Przełożony generalny do Rodziny Redemptorystowskiej w Boże Narodzenie 2025
Drodzy Współbracia, Biskupi, Współbracia w formacji podstawowej oraz cała Rodzino Redemptorystowska,
1. Świętując pełną blasku tajemnicę Bożego Narodzenia, jesteśmy zaproszeni do tego, by z sercem pełnym czci kontemplować Boga, który z miłości stał się jednym z nas. Dziecię z Betlejem objawia nam bliskość Boga, czułość Odkupienia i nadzieję, która nigdy nie zawodzi (por. J 1, 14; Łk 2, 10-12; Iz 9, 5-6; Rz 5, 5).
2. W kontekście Jubileuszu Nadziei, Roku Poświęconego Misji i obchodów 300. rocznicy urodzin św. Gerarda, tajemnica narodzin Chrystusa rozbrzmiewa z nową siłą jako istotny impuls naszej wiary: Bóg wychodzi nam na spotkanie, aby posłać nas na misję. Tak jak Jezus „ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; (…) uciśnionych odsyłał wolnymi” (Łk 4, 16-19), tak i my jesteśmy wezwani do kontynuowania Jego misji, żyjąc w duchu ubóstwa, niestałości i zaufania Opatrzności (por. Mk 6, 7-12; Łk 9, 2-6), jako prawdziwi uczniowie posłani do świata.
3. W ten sposób życie każdego współbrata, naznaczone ewangeliczną prostotą i zaangażowaniem duszpasterskim, wyraża ideał naszych Konstytucji, które zachęcają nas, abyśmy byli „mocni w wierze, radośni nadzieją, rozpaleni miłością, płonący gorliwością, świadomi własnej słabości, wytrwali w modlitwie” (Konst. 20). Poprzez głoszenie kazań, uważne słuchanie, wspólnotę życia i obecność wśród najbardziej zapomnianych, dajemy autentyczne świadectwo Chrystusowi Odkupicielowi, który jest motywem naszej konsekracji i wzorem naszej misji. Jako wspólnota misyjna jesteśmy powołani do głoszenia obfitego Odkupienia przystępnym językiem, współczującym sercem i ewangeliczną śmiałością odziedziczoną po św. Alfonsie.
4. W tym wyjątkowym dniu chciałbym wyrazić głęboką wdzięczność wszystkim, którzy z hojnością i w duchu służby współpracowali przez cały rok, wspierając naszą misję redemptorystów w tych wszystkich miejscach, gdzie jesteśmy obecni.
5. Jestem szczególnie wdzięczny Radzie Generalnej za niestrudzoną pracę zespołową, a także za okazane zaufanie, dyspozycyjność i ducha współpracy. Podobnie wyrażam wdzięczność urzędnikom i współpracownikom Kurii Generalnej, a także różnym sekretariatom i komisjom za ich kompetentną, hojną i dyskretną służbę, wykonywaną z wytrwałością i oddaniem na rzecz ożywienia życia apostolskiego naszego Zgromadzenia.
6. Z głębokim szacunkiem wyrażam wdzięczność przełożonym wyższym i koordynatorom konferencji, którzy dzięki swojej mądrości, rozeznaniu i gorliwości duszpasterskiej byli znakiem komunii i dynamizmu w animowaniu naszych współbraci w najróżniejszych kontekstach. W szczególny sposób jestem wdzięczny za ich zaangażowanie w kierowanie procesem restrukturyzacji dla misji, dążenie do twórczego i wiernego odpowiadania na znaki czasu oraz odważne stawianie czoła wyzwaniom, jakie wyłaniają się przed nami w tym historycznym momencie.
7. Każdemu współbratu redemptoryście, który pełni różne posługi duszpasterskie, wyrażam szczerą wdzięczność za wierność, oddanie i entuzjazm, z jakimi podtrzymuje on gorliwość naszego charyzmatu, głosząc Dobrą Nowinę najuboższym i najbardziej opuszczonym, zwłaszcza w sytuacjach wojny, cierpienia i skrajnego ubóstwa. Poprzez swoje świadectwo życia współbracia uobecniają miłosierdzie Chrystusa, stając się konkretnym znakiem nadziei i prawdziwym schronieniem dla tych, którzy najbardziej cierpią, hojnie wypełniając misję niesienia błogosławieństwa obfitego Odkupienia.
8. W szczególny sposób pamiętam o naszych chorych współbraciach, którzy poprzez dar swojego cierpienia, pośród bólu i milczenia, wciąż ofiarowują swoje życie dies impendere pro redemptis (Konst. 55). Ich cicha obecność jest źródłem łaski i wymownym znakiem wierności. Z czułością i solidarnością wspominam również tych, którzy przechodzą przez trudne chwile w życiu osobistym, w swojej misji lub na drodze powołania. Niech czują się wspierani modlitwą Zgromadzenia i umocnieni czułością Odkupiciela.
9. Moim współbraciom biskupom, którzy pełnią swoją posługę pasterską w duchu redemptorystowskim, wyrażam szczerą wdzięczność za ich hojne oddanie w prowadzeniu ludu Bożego w najróżniejszych kontekstach duszpasterskich. Niech czułość Odkupiciela nadal oświeca i umacnia posługę każdego z nich w świetle naszego charyzmatu misyjnego.
10.Szczególne słowa kieruję do współbraci w formacji podstawowej, którzy z entuzjazmem i radością podążają odważnie ścieżką poświęcenia się Odkupicielowi. Ich obecność wśród nas jest wymownym znakiem odnowy i nadziei dla całego Zgromadzenia. Niech Pan każdego dnia umacnia ich w wytrwałości i wierności Jego wezwaniu!
11.Wyrażamy wdzięczność naszym Świeckim Współpracownikom w misji, Siostrom Redemptorystkom za towarzyszenie nam modlitwą oraz całej Rodzinie Redemptorystowskiej za braterską wspólnotę i wspólne zaangażowanie w misję ewangelizacyjną. Razem stanowimy żywe, owocne i aktualne odbicie charyzmatu św. Alfonsa w dzisiejszym świecie.
12.Niech w te święta Bożego Narodzenia Maryja, Matka Odkupiciela i Gwiazda Misji, towarzyszy nam swoją czułą i nieustanną opieką. Niech święci i błogosławieni redemptoryści, a także nasi współbracia męczennicy inspirują nas świadectwem swojej wierności i całkowitego oddania Ewangelii, abyśmy, kierując się ich przykładem, nadal byli prawdziwymi „misjonarzami nadziei idącymi za Odkupicielem”.
Wesołych świąt i błogosławionego nowego roku!
z braterskim pozdrowieniem,
o. Rogério Gomes CSsR, przełożony generalny
Rzym, 25 grudnia 2025, uroczystość Narodzenia Pańskiego
