Osoby z niepełnosprawnością: w Tuchowie otwarto Dom „Nadziei” im. Dzieciątka Jezus
Po ponad trzydziestu latach od powstania wspólnoty „Nadzieja” w Tuchowie uroczyście otwarto Dom „Nadziei” im. Dzieciątka Jezus. To ważny moment w historii dzieła – Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Osób Niepełnosprawnych „Nadzieja” – które od początku było związane z duszpasterstwem redemptorystów i zaangażowaniem wielu osób.
Przez kolejne lata rozwijały się różne formy działalności: spotkania dzieci i rodzin, katecheza, przygotowanie do sakramentów, udział w liturgii, zajęcia, rehabilitacja, wyjazdy integracyjne, wydarzenia artystyczne i działania podejmowane wspólnie z wolontariuszami. Wspólnota dojrzewała, a wraz z nią dojrzewało marzenie o stworzeniu własnego miejsca.
19 września 2026 r. to wieloletnie marzenie stało się rzeczywistością. Uroczystość rozpoczęła się symbolicznym przecięciem wstęgi. Następnie Dom „Nadziei” im. Dzieciątka Jezus został poświęcony przez o. Sylwestra Pactwę CSsR, przełożonego tuchowskiej wspólnoty redemptorystów i radnego prowincjalnego, który podczas uroczystości reprezentował przełożonego Prowincji Warszawskiej Redemptorystów.
WIĘCEJ: Tuchów: reportaż o Stowarzyszeniu Rodziców i Przyjaciół Osób Niepełnosprawnych „Nadzieja” w TV Trwam
Wśród obecnych redemptorystów byli również o. Stefan Kawula – opiekun duchowy Stowarzyszenia, o. Bogusław Augustowski, poprzedni proboszcz i kustosz tuchowskiej parafii sanktuaryjnej oraz o. Robert Borzyszkowski, który jeszcze w czasach seminarium był wolontariuszem „Nadziei”. Na uroczystości obecny był również ks. Alfons Górowski, proboszcz parafii św. Jakuba w Tuchowie.
Ich obecność była pięknym przypomnieniem, że historia tego miejsca to nie tylko historia budynku. To przede wszystkim historia spotkań, relacji i ludzi, którzy przez lata towarzyszyli osobom z niepełnosprawnościami i ich rodzinom.
Szczególnie ważnym momentem spotkania było wystąpienie p. Mariana Guta, prezesa Stowarzyszenia „Nadzieja”, który przypomniał drogę prowadzącą od pierwszych spotkań wspólnoty do powstania własnego Domu. Głos zabrał również o. Robert Borzyszkowski, który podzielił się wspomnieniem swojego czasu spędzonego w Stowarzyszeniu jako wolontariusz. Opowiedział o tym, jak ważne było dla niego to doświadczenie i jak wiele nauczyło go spotkanie z osobami z niepełnosprawnościami, ich rodzinami oraz całą wspólnotą „Nadziei”.
WIĘCEJ: Tuchów: Nadzieja wylicytowana!
Ważnym punktem uroczystości była również wspólna Eucharystia, podczas której powierzano Bogu dalsze losy domu, jego podopiecznych, ich rodzin oraz wszystkich osób zaangażowanych w dzieło „Nadziei”. Nie zabrakło także szczególnie wzruszającego momentu — części artystycznej przygotowanej przez „Posłańców Nadziei”, czyli podopiecznych Stowarzyszenia „Nadzieja”.
Szczególnym symbolem przedstawienia „Dar Serca” było siedem kluczy. Każdy z nich oznaczał jeden z darów: uśmiech, dobre słowo, czas, pomoc, przyjaźń, miłość i nadzieję. Stały się one symbolem otwierania nie tylko drzwi nowego Domu, ale także ludzkich serc. W ten sposób przesłanie przedstawienia stało się również przesłaniem całej uroczystości. Dom „Nadziei” ma być miejscem, w którym otwierają się ludzkie serca — na spotkanie, pomoc, przyjaźń i drugiego człowieka.
W uroczystości uczestniczyła również Telewizja Trwam, która zarejestrowała uroczystość otwarcia Domu „Nadziei”. Materiał zostanie wyemitowany w listopadzie 2026 roku w programie „Przełamując bariery”.
Ten dzień był przede wszystkim czasem wdzięczności za ponad trzy dekady wspólnej historii — za ludzi, którzy od pierwszych lat tworzyli tę wspólnotę, za tych, którzy przez lata ją wspierali, oraz za wszystkich, dzięki którym marzenie o własnym miejscu mogło się urzeczywistnić.
Dom „Nadziei” im. Dzieciątka Jezus ma być miejscem spotkania, wsparcia, życzliwości i wzajemnej troski. Domem, w którym każdy może poczuć, że jest ważny i że nie jest sam. Niech będzie to miejsce, w którym dobro, które przez lata rodziło się w sercach wielu ludzi, będzie mogło być przekazywane dalej.
* * *
Historia Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Osób Niepełnosprawnych „Nadzieja” sięga jesieni 1991 roku. Wtedy do rodzin dzieci z niepełnosprawnościami dotarł br. Marek Lewiński, który zapowiedział rozpoczęcie w tuchowskim sanktuarium katechez dla dzieci specjalnej troski, rozpoczynających się Mszą świętą.
Wokół tej inicjatywy zorganizowała się grupa kleryków, którzy zaangażowali się w spotkania z dziećmi i ich rodzinami. Wśród nich byli br. Piotr Wiśniewski i br. Dariusz Łysakowski. Ich obecność i zaangażowanie od początku stały się ważną częścią rodzącej się wspólnoty.
Pierwsza Msza św. w intencji dzieci z niepełnosprawnością została odprawiona 9 listopada 1991 roku. Eucharystii przewodniczył wtedy o. Benedykt Mądrzejewski, w asyście diakona Marka Lewińskiego, a katechezę prowadzili br. Piotr Wiśniewski i br. Dariusz Paszyński, obecny przełożony Prowincji Warszawskiej Redemptorystów.
Początkowo wspólnota skupiała zaledwie kilka rodzin. Kolejne spotkania, modlitwa, katecheza, przygotowanie do sakramentów, wspólne wyjazdy, rehabilitacja, zajęcia i działania integracyjne sprawiały jednak, że więzi między rodzinami coraz bardziej się umacniały. W 1992 roku rodzice i redemptoryści podjęli decyzję o prawnym zarejestrowaniu stowarzyszenia.
Elżbieta Wiejacka, Stowarzyszenie Rodziców i Przyjaciół Osób Niepełnosprawnych „Nadzieja” w Tuchowie
WIĘCEJ: pełna galeria zdjęć
