• Portal Kaznodziejski
    Rekolekcje i wypoczynek – CADR i Scala W górach i nad morzem
    150-lecie ogłoszenia św. Alfonsa Liguori doktorem Kościoła
    Charyzmat i duchowość
  • Menu

    Brazylia: nowa wspólnota w Juazeiro

    Nowa wspólnota w Juazeiro, styczeń 2021 r.

    Redemptoryści z Bahii w Brazylii, gdzie pracuje wielu naszych polskich misjonarzy, rozpoczęli Nowy Rok 2021 z radością i nadzieją. W ubiegłym roku święcenia kapłańskie otrzymało trzech współbraci: o. Willian Sena, o. Valdeneir Brito i o. Sérgio Reis. Wiceprowincja Bahia zdecydowała się także na otwarcie nowej placówki w Juazeiro w północnej części tego stanu jako wspólnoty międzyprowincjalnej – dwóch ojców z naszej Wiceprowincji i jeden z Prowincji São Paulo.

    Sama miejscowość i diecezja związane były z redemptorystami od lat 60-tych ubiegłego stulecia.

    Neoprozbiterzy rozpoczynają pracę duszpasterską w powierzonych im placówkach: o. Willian w Sanktuarium Dobrego Jezusa w Lapie, o. Valdeneir w najstarszym w Brazylii sanktuarium maryjnym M. B. Wspomożycielki i w parafii w Arraial d’Ajuda, a o. Sérgio w parafii św. Jana Chrzciciela w Lapie liczącej kilka filii miejskich i ponad pięćdziesiąt wiosek w rozległej okolicy.

    * * *

    Liczące obecnie około 200 tys. mieszkańców miasto Juazeiro położone jest na północnym krańcu stanu Bahia, nad majestatyczną rzeką św. Franciszka. Historia redemptorystów, którzy tam pracowali, rozpoczęła się wraz z nominacją na biskupa diecezji Juazeiro o. Thomasa Murphy’ego CSsR, amerykańskiego misjonarza pracującego od lat pięćdziesiątych w Amazonii wraz z wielu innymi redemptorystami amerykańskimi. 10 stycznia 1963 r., o. Thomas otrzymał sakrę biskupią dla świeżo erygowanej misyjnej diecezji.

    Nowy ordynariusz musiał zorganizować od podstaw diecezję. Ze względu na brak miejscowych duszpasterzy, o. bp Thomas zwrócił się z apelem do swoich współbraci amerykańskich w Manaus (Amazonia), prosząc o przysłanie misjonarzy, którzy by razem z nim oddali się pracy w diecezji. Skierował on również prośbę do redemptorystów niemieckich i holenderskich (z prowincji São Paulo i Wiceprowincji Recife). Dzięki temu redemptoryści „zadomowili się” w diecezji na wiele lat, ale bez utworzenia oficjalnej jednostki Zgromadzenia.

    Gdy na początku lat siedemdziesiątych redemptoryści z Prowincji Warszawskiej zdecydowali się na podjęcie pracy misyjnej w stanie Bahia na miejsce ustępujących ojców holenderskich, była mowa o przyjęciu Bom Jesus da Lapa i Juazeiro. Ale z powodu małej liczby polskich współbraci, przez dziesiątki lat redemptoryści z Misji – Wiceprowincji Bahia nie podejmowali pracy duszpasterskiej w diecezji Juazeiro.

    O. bp Thomas prowadził pracę pasterską w diecezji przez kilkanaście lat w stylu misjonarza redemptorysty, szerząc również nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

    A oto jeden z przykładów jego troski o kult Maryi:

    Odbywając wizyty pasterskie, o. bp Thomas rozdawał obrazy MB Nieustającej Pomocy i niedużą broszurkę z modlitwami, zachęcając wiernych do odprawiania nowenny i obchodzenia Jej święta w ostatnią niedzielę czerwca. W jednej z wiosek o. bp Thomas wręczył obraz pobożnemu i zaangażowanemu w życie wspólnoty kościelnej Antoniemu. On wziął sobie do serca polecenie biskupa i każdego roku gromadził wiernych na nowennę i na święto MB Nieustającej Pomocy.

    Na początku lat siedemdziesiątych, w diecezji Juazeiro wznoszono ogromną zaporę wodną (Sobradinho), dlatego rząd wybudował nowe miasta, gdyż stare miały zostać zatopione przez powstałe jezioro, ale tysiące rodzin z wiosek zostało przeniesionych setki kilometrów, do nowych osiedli zbudowanych blisko Bom Jesus da Lapa. Antoni z rodziną również został przeniesiony. Przywiózł oczywiście obraz podarowany przez o. biskupa Thomasa i każdego roku wraz z sąsiadami „świętował” na cześć Matki Nieustającej Pomocy.

    Z czasem setki osób uczestniczyły w nowennie i święcie. Przez całe życie, ponad czterdzieści lat, Antoni wierny poleceniom o. biskupa Thomasa, szerzył cześć MB Nieustającej Pomocy. Podobnych historii było zapewne wiele więcej.

    Redemptoryści amerykańscy mają specjalny charyzmat do szerzenia kultu MB Nieustającej Pomocy. W każdą środę piętnaście lub więcej nabożeństw nowenny do MBNP w Kurytybie, w Belém, osiem lub sześć w innych miastach, są tego wymownym przykładem.

    Ze względu na zły stan zdrowia o. bp Thomas złożył rezygnację z urzędu ordynariusza diecezji Juazeiro i w roku 1975 został zastąpiony przez innego redemptorystę, o. bpa José Rodriguesa (Brazylijczyka, byłego przełożonego Wiceprowincji Goias). Czekała na niego również mozolna praca pasterska w diecezji.

    Lata siedemdziesiąte były dla diecezji Juazeiro okresem bardzo trudnym. W związku z budową wspomnianej wyżej zapory wodnej Sobradinho, przesiedlano tysiące rodzin, co było dla nich tragedią, gdyż musieli zostawić wszystko, co posiadali i iść w nieznane. Był to również mroczny okres dyktatury wojskowej, węszącej zarzewie komunizmu w każdej akcji społecznej dla dobra ludu.

    Wszystko to utrudniało biskupowi pracę ewangelizacyjną w diecezji. Ale o. bp José był pasterzem bardzo dzielnym, nieustraszonym i jako dobry redemptorysta wiedział, że jest posłany do biednych i opuszczonych. Mimo piętrzących się trudności wraz z duszpasterzami organizował małe wspólnoty kościelne, formował liderów i katechetów świeckich zaangażowanych w pracę duszpasterską i społeczną, mającą na celu polepszenie warunków życiowych ubogiego ludu. Mimo braku kapłanów wspólnoty te dojrzewały, aby prowadzić dzieło ewangelizacyjne.

    Wielu redemptorystów przez kilkadziesiąt lat oddawało się pracy duszpasterskiej w diecezji; niektórzy już nie wrócili do swoich prowincji. Kiełkowały tam również powołania do kapłaństwa, a ponieważ prowadziliśmy duszpasterstwo powołaniowe, chłopców zdradzających oznaki powołanie kierowano do nas, a my, po uprzednim stażu powołaniowym, wysyłaliśmy ich do seminarium w Aparecida. Było ich sześciu, ale żaden nie doszedł do celu.

    W ostatnich kilkudziesięciu latach już nie ma redemptorystów w diecezji, ale pamięć i tęsknota za redemptorystami pozostała, czego wyrazem jest odprawiana nadal nowenna do MB Nieustającej Pomocy. Również kultywowane jest nabożeństwo do świętych naszego Zgromadzenia. Jedna z miejskich parafii jest pod wezwaniem św. Alfonsa, naszego założyciela.

    Ze względu na podeszły wiek, w roku 2003 o. bp José Rodrigues złożył rezygnację z biskupstwa w Juazeiro i został zastąpiony przez o. bpa Alberto Breissa, franciszkanina. Ze względu na żywą tradycję redemptorystowską, od roku 2016 o. bp Alberto nalegał, żeby redemptoryści z Bahii przyjęli w jego diecezji jedną z misyjnych parafii.

    W związku z restrukturyzacją Zgromadzenia została założona nowa międzyprowincjalna wspólnota. W skład nowej wspólnoty redemptorystów weszło dwóch ojców z naszej Wiceprowincji i jeden ojciec z Prowincji São Paulo. Są to o. Marcos da Silva i o. Gilson da Silva oraz o. José Pereira.

    O. Marcos da Silva, dotychczasowy wychowawca aspirantów i wikariusz parafii św. Jana Chrzciciela, został mianowany przełożonym wspólnoty i proboszczem, a o. Gilson da Silva, który przez osiem lat był misjonarzem w Surinamie i o. José Pereira o bogatym doświadczeniu duszpasterskim, zostali wikariuszami. Dnia 24 stycznia 2021 r. w czasie uroczystej Eucharystii, redemptoryści objęli duszpasterską pieczę nad parafią św. Antoniego w Juazeiro, do której należy również czterdzieści okolicznych wiosek.

    Prosząc naszą Wiceprowincję o przyjęcie jednej z parafii w Juazeiro, o. bp Alberto motywował to brakiem kapłanów i żywą tradycją redemptorystowską, jaką jeszcze żyje jego diecezja.

    Dziękując Bogu za dar powołań kapłańskich w Wiceprowincji Bahia, w czasie, gdy wprowadzana jest restrukturyzacja Zgromadzenia, przełożeni wszystkich trzech jednostek (Prowincji São Paulo i Rio de Janeiro oraz naszej Wiceprowincji Bahia) zadecydowali, że trzeba „wypłynąć na głębię” (por. Łk 5,1-11) i podjąć się jeszcze jednego trudnego dzieła – w parafii w Juazeiro. Prowincja Rio de Janeiro nie weszła w skład nowej wspólnoty, gdyż w tym czasie wysłała jednego z ojców do Surinamu.

    Wiadomo bowiem, że nasza nowa Prowincja utworzona w ramach restrukturyzacji odpowiedzialna jest za Misję w Surinamie. Nasza Wiceprowincja już dała i daje swój wkład w pracę misyjną w tym kraju, oprócz wspominanego wyżej o. Gilsona, który tam pracował przez osiem lat, nasi klerycy odbywają w Surinamie swój staż duszpasterski.

    Dzień 24 stycznia 2021 r. wejdzie do historii jako powrót redemptorystów do Juazeiro, gdzie nasi współbracia: dwóch biskupów i grono kapłanów poświęciło Bogu i ludowi biednemu i opuszczonemu swoją posługę misyjną. Dla nowej wspólnoty redemptorystów jest to wielkim wyzwaniem, żeby kontynuować pracę misyjną według charyzmatu św. Alfonsa, jak to czynili nasi zacni poprzednicy.

    Maryja, Matka Boża Nieustającej Pomocy, której kult zaszczepiony w połowie XX wieku jest nadal żywotny, niech wyjedna współbraciom u Najświętszego Odkupiciela łaskę wierności, wytrwałości i duszpasterskiej miłości.

    o. Franciszek Micek CSsR, Bom Jesus da Lapa, Bahia, Brazylia

    Udostępnij