• Portal Kaznodziejski
    Rekolekcje i wypoczynek – CADR i Scala W górach i nad morzem
    150-lecie ogłoszenia św. Alfonsa Liguori doktorem Kościoła
    Charyzmat i duchowość
  • Menu

    27 czerwca: święto Matki Bożej Nieustającej Pomocy

    Najbardziej znanym na świecie obrazem Maryi jest ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy. 27 czerwca obchodzimy w liturgii w kościołach redemptorystów jej święto. Redemptoryści spełnili prośbę bł. Piusa IX z 1866 r. i zanieśli ten wizerunek na cały świat.

    Jednym z najczęściej używanych wśród chrześcijan wezwań odnoszących się do Matki Bożej jest zawołanie: „Nieustająca Pomoc”. Przede wszystkim sięgają po nie ci najbardziej smutni i potrzebujący, którzy odczuwają szczególnie wielką potrzebę miłości, wsparcia i opieki.

    Oryginał obrazu jest wschodnią ikoną, przedstawiającą Matkę Bożą Bolesną. W geometrycznym środku ikony znajdują się połączone ręce Matki i Dziecięcia, przedstawione w taki sposób, że Najświętsza Dziewica wskazuje na swojego Syna, Zbawiciela i Syna Bożego w jednej Osobie, który ofiarował życie za nas wszystkich. Mamy tutaj do czynienia z typem ikony zwanej „hodigitria” – bo Maryja wskazuje na Chrystusa, Który sam siebie nazwał „Drogą, Prawdą i Życiem”. Wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy został namalowany na desce o wymiarach 54 cm x 41,5 cm.

    Obraz znalazł się pod koniec XV w. w Rzymie. Po zdobyciu miasta przez Francuzów kościół, w którym znajdował się Obraz, został zniszczony i rozebrany. Po latach o. Michał Marchi CSsR odnalazł ikonę i zaczął czynić starania o jego przeniesienie do kościoła Redemptorystów. Za zgodą papieża Piusa IX dokonano tego 26 kwietnia 1866 r. Natomiast 23 czerwca 1867 r. dziekan Kapituły Watykańskiej uroczyście koronował Obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, wyrażając tym samym oficjalnie akt uznania dla maryjnej ikony, czczonej od kilku już wieków.

    Od tego momentu nabożeństwo do Matki Nieustającej Pomocy zaczęło nieustannie wzrastać, rozszerzając się – w dużej mierze za sprawą redemptorystów – po całym świecie. W roku 1876 ustanowiono święto Błogosławionej Dziewicy Maryi pod wezwaniem Nieustającej Pomocy, z własnym oficjum, modlitwami i czytaniami mszalnymi. Początkowo celebrację tego święta ustalono na niedzielę poprzedzającą uroczystość św. Jana Chrzciciela, później natomiast wyznaczono 27 czerwca jako dzień poświęcony Matce Bożej Nieustającej Pomocy.

    WIĘCEJ INFORMACJI: Kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy

    * * * * * *

    List O. Prowincjała na święto Matki Bożej Nieustającej Pomocy

    Warszawa, dnia 27 czerwca 2021

     

    Drodzy Współbracia, Siostry i Świeccy Współpracownicy

    Od tylu już lat przy ikonie Matki Bożej Nieustającej Pomocy wzrastamy jako redemptoryści. Dojrzewamy przy niej, starzejemy się, odnosząc sukcesy i dźwigając porażki. Wpatrzeni w „one miłosierne oczy” naszej Matki i Królowej na nas zwrócone, zaczerpnijmy i teraz na nowo sił do dalszej wierności i mężnej wytrwałości. Ale tym razem nie szukajmy wsparcia wyłącznie w Jezusie i Maryi. Szukajmy pomocy także u człowieka, którego na tym obrazie nie ma, a który jednak nigdy nie zawiódł.

    Jezus i Maryja nigdy nie zawiedli się na św. Józefie. Wiemy, że nie tak planował swoje małżeństwo, rodzinę, przyszłość. Nie było mu łatwo zrozumieć wydarzenia, w które został wprowadzony, ale zdaje się, że nawet nie pytał. Ufał Bogu, słuchał i był zawsze tam, gdzie być powinien – przy tych, których kochał i których samo niebo powierzyło jego konkretnej trosce.

    Kiedy i my wpatrujemy się w dzisiejszy świat, rozeznając nasze sprawy, zdarza się i nam, że nie wszystko rozumiemy i nie wszystko układa się tak, jak byśmy tego chcieli. Niech nam jednak wystarczy ufnej wiary, pokory i radości z przeżywania życia blisko Jezusa i Maryi. A wystarczy, jak wystarczyło Józefowi.

    Im bardziej świat się zmienia, tym bardziej przylgnijmy do Chrystusa. On jest naszym Centrum. Niezatarte znamię, które nadał nam Pan – najpierw na chrzcie świętym, potem poprzez profesję zakonną, a dla wielu spośród nas także przez dar święceń kapłańskich – to stabilny fundament do szukania i znajdywania odpowiedzi na współczesne wyzwania.

    Naszą misją jest ewangelizacja – wyrastająca z przekonania, że wolą Ojca jest zaspokoić najgłębsze pragnienia ludzkich serc, pragnienia, których nikt i nic nie jest w stanie na tym świecie zaspokoić do końca, a tym bardziej ich zanegować lub próbować je usunąć. Każde jednak słowo wypowiadane
    o Bogu, jeśli ma być prawdziwe i wiarygodne, musi być owocem autentycznej bliskości z Bogiem, bliskości wypełnionej rzetelną miłością.

    Powodowani słusznym niepokojem, że „tylu naszych braci żyje pozbawionych siły, światła i pociechy z przyjaźni z Jezusem Chrystusem, bez przygarniającej ich wspólnoty wiary, bez perspektywy sensu i życia” (EG 49), poszukujmy nowych dróg dotarcia do nich z Dobrą Nowiną. Niech wielu ludzi dostrzega w naszych postawach miłość i prawdziwe zatroskanie o nich. Niech świadectwo naszego życia będzie zachętą dla wielu, by wpatrywać się w Chrystusa i pełnić wolę Bożą każdego dnia, jak On sam, jak Maryja, jak Józef…

    Wołajmy zatem za świętym naszym ojcem Alfonsem: „Dziewico Najświętsza i Matko nasza, Maryjo, kochamy Cię i Tobie ufamy, dopomóż nam Twoim potężnym wstawiennictwem! Amen”.

    Matko Boża Nieustającej Pomocy, wstawiaj się za nami!

    o. dr Janusz Sok CSsR, Prowincjał

    Udostępnij