Akademia Alfonsjańska: profesorowie na wyjazdowym spotkaniu przed rozpoczęciem roku akademickiego
W dniach od 2 do 4 października 2015 roku w miejscowości Araccia pod Rzymem, w rekolekcyjnym domu księży paulistów położonym w bliskości malowniczego jeziora Albano, w tym samym ośrodku w którym rekolekcje wraz z kurią watykańską już dwukrotnie przeżywał Ojciec Święty Franciszek, odbyło się pod przewodnictwem rektora Akademii Alfonsjańskiej, ojca prof. Andrzeja Wodki CSsR weekendowe zgromadzenie profesorów rzymskiej uczelni redemptorystów.
Spotkanie, które rozpoczęło się piątkowym popołudniem, zainaugurował i w jego tematykę wprowadził wykład Jego Magnificencji Rektora Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego (Alfonsjańska Akademia teologii moralnej jest jego częścią) biskupa i profesora Enrico dal Covolo SDB na temat transformacji uniwersytetów katolickich, do której w szerokim kontekście potrzeby przemiany współczesnego świata wzywa niestrudzenie Ojciec święty Franciszek. Prelegent wskazał cztery priorytety, które należy odważnie podjąć w uczelni katolickiej, aby wejść w proces zmiany zalecanej i oczekiwanej przez papieża.
- Konieczność przyjęcia przez świat akademicki nauczania biskupa Rzymu i wprowadzania go coraz bardziej w życie: programy, planowanie nowych wykładów międzydyscyplinarnych, ale także w osobisty styl życia i relacje ze studentami. Prelegent rekomendował jako szczególnie ważne i pomocne w realizacji tego zadania adhortację apostolską Evangelii Gaudium, bullę Misericordiae Vultus oraz encyklikę Laudato si.
- Pilną potrzebę duszpasterstwa akademickiego w podwójnym jego wymiarze: ewangelizacja kultury uniwersyteckiej i osobisty styl życia pracowników akademickich. Rektor podkreślał, iż studenci naszych wydziałów i instytutów mają prawo do pastoralnej troski Kościoła, którego szczególnym przedstawicielem jest także uniwersytet katolicki.
- Kluczowy charakter świadectwa nauczyciela akademickiego, które działa na zasadzie wchodzenia w relacje personalne i wymaga czasu, dyspozycyjności, życzliwości. Spotkanie z wykładowcą – jego osobisty styl bycia, działania, pasja – może bowiem przemienić życie studenta, stając się inspiracją decydującą o istotnej jego transformacji.
- Odnowa dydaktyki i podniesienie jej jakości – to ostatni, ale w opinii Rektora fundamentalny priorytet dla pracowników akademickich Uniwersytetu Laterańskiego u początku nowego roku akademickiego. W kontekście odnowy procesu dydaktycznego wyzwanie stanowi, zdaniem prelegenta zbiegający się z aktualnym rokiem akademickim nadzwyczajny jubileuszowy Rok Miłosierdzia. Powołując się na słowa Ojca Świętego Franciszka skierowane 3 marca tego roku do Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Katolickiego w Argentynie: „Bez miłosierdzia naszej teologii, naszemu prawu, naszej pastoralnej zagraża zatrzymanie się w maszynerii biurokracji i ideologii (….). Zrozumieć teologię oznacza zrozumieć Boga, zrozumieć, że jest On miłością” Rektor Uniwersytetu Papieskiego zachęcał do poszukiwania odpowiedzi na pytanie: Jak w środowisku akademickim połączyć ze sobą miłosierdzie i sprawiedliwość? W przekonaniu dal Covolo pytanie to powinno twórczo niepokoić każdego wykładowcę w rozpoczętym roku akademickim 2015/16.
Trzeba podkreślić braterski i bezpośredni charakter spotkania jakie swoim stylem bycia stworzył prelegent, a także pełen pasji przekaz, przekonywujące o tym, że Rektor najpierw sam realizuje to wszystko, czego wymaga od swoich współpracowników.
W drugi dzień refleksji wprowadziła nas celebracja eucharystyczna, spotkanie z Jezusem i uważne zasłuchanie w Słowo boskiego Mistrza (Maestro divino to nazwa goszczącego nas domu), jedynego Nauczyciela nauczycieli akademickich zgromadzonych razem na porannej modlitwie. Tego dnia Jezus, akcentując troskę o maluczkich, przypomniał zasadniczo istotę misji także nauczyciela akademickiego, jego wierne towarzyszenie studentom w ich wielowymiarowym rozwoju. Plan dnia przewidywał cztery jak się okazało potem, bardzo twórcze sesje.
Spotkanie pierwsze, podczas którego uwaga skoncentrowana była na wymiarze administracyjnym Akademii Alfonsjańskiej, pozwoliło wyraźnie zobaczyć, iż uczelnia inaugurująca właśnie 66 rok swojego istnienia znajduje się w stałym rozwoju. Najlepszym tego świadectwem jest znacząca liczba 5000 absolwentów Akademii, którzy dziś w zasadniczej większości są wykładowcami teologii moralnej na całym niemal świecie. Zwrócono też uwagę na specyfikę uczelni redemptorystów, docenianą zwłaszcza przez wszystkich jej studentów, jaką jest oferowana w niej wolność w programowaniu indywidualnej ścieżki studiów.
Strategia rozwoju Akademii w podwójnej jej wierności – misji Zgromadzenia redemptorystów i magisterium Kościoła z jednej strony -, z drugiej zaś projekty dydaktyczne o charakterze interdyscyplinarnym stanowiły zagadnienia reflektowane w dwóch kolejnych sesjach. Ostatnie, czwarte spotkanie było natomiast wspólnym studium konkretnego aktualnego problemu z zakresu teologii moralnej, dotyczącego roli sumienia zdefiniowanej w nr 137 instrumentum laboris zbliżającego się Synodu Biskupów na temat Rodziny. Warto chyba dodać, że wybór podjętego przez profesorów zagadnienia, podpowiedziany został przez studentów Akademii, poszukujących pełni zrozumienia problemu w świetle alfonsjańskiej myśli i tradycji teologii moralnej.
U schyłku pracowitego dnia towarzyszyła mi myśl natrętna. Być może po epoce profetycznej myśli wielkich charyzmatycznych profesorów moralistów, jakich w historii posiadała Akademia, nadchodzi epoka profetycznej myśli wspólnotowej tego środowiska naukowego? Bowiem ta przeżyta w klimacie autentycznego braterstwa, mens communis (myśl wspólna) wydaje się być dla piszącego te słowa realizującym się właśnie „kairos Akademii” – by sięgnąć tu po teologicznie nośne i przekonujące sformułowanie autorstwa profesora Terence’a Kennedego.
Słowa gratulacji i wdzięczności za zorganizowanie, formę i treść tego twórczego, weekendowego spotkania profesorów Akademii Alfonsjańskiej – które jak ufam wejdzie już na stałe do naszego kalendarium – należą się władzom Uczelni.
o. Krzysztof Bieliński CSsR, Rzym – Akademia Alfonsjańska
