Materdomini: sympozjum poświęcone świętemu Gerardowi Majelli
W czwartek, 11 czerwca 2026 roku, w sali teatralnej Sanktuarium św. Gerarda w Materdomini odbyło się sympozjum zatytułowane „Święty Gerard Majella, świadek Odkupiciela i ewangelizator opuszczonych – śladami charyzmatu alfonsjańskiego”.
Obchody trzechsetlecia urodzin św. Gerarda Majelli, które rozpoczęły się 6 kwietnia 2026 roku i mają trwać do 4 kwietnia 2027 roku, wymagały takiej chwili refleksji, jak ta, podobnie jak wiele innych uroczystości i wydarzeń różnego rodzaju. Od 1993 roku nikt nie poświęcił tak głębokiej refleksji świadectwu i duchowemu przesłaniu, jakie tak popularny święty jak Gerard Majella przekazuje na dzisiejsze czasy: nie tylko poprzez pobożność ludową i wyrazy miłości, którymi darzy go tak wielu ludzi, ale także nad tym, co ma nam do powiedzenia dzisiaj, w czasach tak odległych od jego czasów.
Już sam tytuł był wymowny i nadawał się do odczytania życiowej drogi Gerarda z wielu perspektyw: od czysto duchowej, przez biblijną, aż po eklezjologiczną i moralną.
Prelegenci, którzy zabierali głos, w pełni odpowiedzieli na oczekiwania. Profesor Filomena Sacco, rekonstruując historyczny kontekst czasów, w których żył św. Gerard Majella, zdołała przekonać wszystkich, że nasze czasy, choć tak różne, nie są ani lepsze, ani gorsze od XVIII wieku. Każde pokolenie jest powołane, by po prostu uczynić planetę Ziemię bardziej ludzką. A „opuszczeni”, którym św. Alfons i św. Gerard udzielili hojnej odpowiedzi, są prawdziwą miarą ich wspaniałomyślnego poświęcenia. Również dziś potrzebujemy „odwagi teraźniejszości”, pozwalając, by kierowała nami miłość Boga, którą ci święci ucieleśniali w miłosierdziu i misyjnym zapale.
Arcybiskup Antonio De Luca CSsR ukazał duchową drogę, jaką podjął św. Gerard, który w nieustannym dążeniu do zgodności z wolą Bożą, stawał się coraz bardziej prawdziwym uczniem Odkupiciela, czyniąc Regułę zakonną swoją księgą życia. Godne uwagi jest to, że Alfons i Gerard spotkali się tylko raz, w związku z oszczerstwem, w które ten drugi był uwikłany, i to sam Gerard dał świadectwo swojej wierności Regule poprzez ciche posłuszeństwo. Duchowość Gerarda objawiła się w tym momencie jako fundamentalnie chrystocentryczna, ukształtowana również przez księgi duchowe, które w tamtym czasie pomagały budować coraz głębszą wewnętrzną relację między Jezusem Chrystusem a uczniem.
Z kolei o. Antonio Di Masi CSsR poruszył pozornie trudny temat: rezonans Słowa Bożego w życiu i pismach duchowych świętego Gerarda. „Trudny”, ponieważ, jak wiemy, bezpośredni dostęp do Pisma Świętego był praktycznie niemożliwy dla kogoś takiego jak Gerard Majella. Tylko osoby z wyższym wykształceniem miały dostęp do Wulgaty; innym zabroniono czytania Biblii przetłumaczonej na języki nowożytne. A jednak rezonans Słowa, zapośredniczony przez popularne w tamtym stuleciu księgi duchowe, utrwalony praktykami ascetycznymi, ostatecznie ukształtował w Gerardzie tę prawdziwą kopię Chrystusa ukrzyżowanego, którą liturgia przywołuje w kolekcie jego wspomnienia. Echo Słowa Bożego zainspirowało też decyzję, która stanowiła kamień węgielny jego życia: „Idę, aby zostać świętym!”. To radykalnie biblijne postanowienie.
O. Sabatino Majorano CSsR przedstawił świętego Gerarda jako obrońcę życia, zarówno w chwili narodzin, jak i w życiu noworodka. Uczynił to opierając się na danych pochodzących bezpośrednio ze źródeł Gerardiańskich, a nie na profilu świętego, przedstawianym mniej lub bardziej swobodnie w niektórych biografiach świętego. Dane te potwierdzają zdolność Gerarda do stania się „łonem” życia (posługując się obrazem zastosowanym przez papieża Leona XIV w liście do Kościoła Lucanii z okazji tej trzechsetnej rocznicy) w jego różnych przejawach słabości i kruchości. Należy dziś na nowo odkryć Gerardowy styl bliskości i przyjaźni, aby nasza kultura stawiała macierzyństwo w centrum, stając się kulturą gościnności, a nie marginalizacji, okazując kobietom szacunek i troskę, które były tak wyraźnie ucieleśnione w świętym Gerardzie.
Na koniec składamy podziękowania arcybiskupowi Pasquale Cascio, arcybiskupowi Sant’Angelo dei Lombardi – Conza-Nusco-Bisaccia, który zainicjował ideę konferencji i nadzorował jej przygotowanie, pełniąc również funkcję moderatora.
Wydarzenie otrzymało już swoją „nagrodę” w postaci licznej i pięknej frekwencji słuchaczy. Z niecierpliwością oczekujemy teraz na publikację materiałów z sympozjum.
o. Serafino Fiore CSsR, Materdomini
za: cssr.news
