Włochy: w Pagani odkryto miejsce pierwszego pochówku św. Alfonsa oraz szczątki kilku pierwszych przełożonych generalnych
W grudniu 2018 r., kierując się ciekawością i umiłowaniem wiedzy, zespół pracowników Archiwum Prowincji Neapolitańskiej zaczął dokładniej badać podziemia domu redemptorystów w Pagani, gdzie znajdowała się krypta służąca niegdyś do pochówku ojców i braci Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela od 1745 r.
W XVIII wieku zwyczajem było chowanie zmarłych na terenach miejskich, zwłaszcza w piwnicach kościołów, do których wchodziło się przez włazy w podłodze. Podczas pogrzebu grabarze otwierali je, a ciała po prostu wrzucano do wykopanych tam dołów.
Wiek XIX był momentem zwrotnym w historii pochówków. Zgodnie z cesarskim dekretem z 12 czerwca 1804 r., zwanym edyktem Saint-Cloud, nie można już było chować zmarłych w hypogeach kościołów. Po ustanowieniu Królestwa Obojga Sycylii uchwalono ustawę (11 marca 1817 r.) nakazującą budowanie cmentarzy poza granicami miasta. Zakazano bez wyjątku pochówku w jakimkolwiek innym miejscu i zamknieto wszystkie istniejące już miejsca składania ciał tak, aby nie można było ich już ponownie otworzyć. Król Ferdynand II w 1836 r. ponownie zezwolił na pochówek zakonników w ich kalsztorach. W 1866 r. definitywnie zakończono pochówki w kościołach i kaplicach.
Od około czterdziestu lat, od czasu remontu po trzęsieniu ziemi w 1980 r., nikt nie badał piwnic klasztoru w Pagani. Podziemne pomieszczenia ciągną się przez całą długość kościoła na parterze kolegium. Składają się z dwóch dużych sal służących dawniej przypuszczalnie jako spiżarnia dla domu, z których tunel prowadzi do studni w krużganku oraz trzeciego pomieszczenia na tyłach. Stamtąd, wyburzając zamurowany otwór, dotarliśmy do miejsca, w którym pochowano zwłoki. Po odnalezieniu krypty widok był szokujący – gruz i, co niewiarygodne, wiadra pełne ludzkich kości. Pomieszczenia zostały posprzątane i zapewniono awaryjne oświetlenie. Rozpoczęła się powolna praca ekshumacyjna.
Dzięki wolontariackiej pracy dr Annamarii Coppoli ze szpitala Cardarelli w Neapolu szczątki zostały oczyszczone i opisane. Kości zostały umieszczane w prowizorycznych pojemnikach i przechowywane są na strychu domu, czekając na odpowiedni pochówek. Sama krypta oczekuje na remont, aby można ją było zwiedzać. Być może stanie się miejscem modlitwy dla redemptorystów z całego świata, którzy często odwiedzają Pagani.
Niedawno rozpoczęte badania wykazały, że w Pagani pomiędzy założeniem domu w 1745 a 1866 r. zmarło około 101 redemptorystów i prawdopodobnie zostali pochowani w tej właśnie krypcie.
Św. Alfons Liguori, po zrzeczeniu się urzędu biskupiego w 1775 r., powrócił do klasztoru redemptorystów w Pagani, gdzie zmarł 1 sierpnia 1787 r. Obecnie jego relikwie spoczywają pod ołtarzem w bocznej kaplicy bazyliki pod jego wezwaniem (dop. red.)
WIĘCEJ: Założyciel – św. Alfons Liguori
Na ponowny pochówek oczekują m. in.: Czcigodny Sługa Boży Cesare Sportelli (1701-1750), pięciu przełożonych generalnych Zgromadzenia: Sługa Boży o. Andrea Villani (1706-1792), o. Pietro Paolo Blasucci (1729 -1817), o. Nicola Mansione (1741-1823), o. Giancamillo Ripoli (1780-1850) i o. Giuseppe Lordi (1809-1854); czterech wikariuszy generalnych i czternastu konsultorów generalnych.
WIĘCEJ: Przełożeni Generalni Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela
Niezbędne jest jak najszybsze zapewnienie godnego miejsca wiecznego spoczynku tym współbraciom, którzy w mniejszym lub większym stopniu przyczynili się do rozwoju zgromadzenia. Pragniemy zbudować grób, który będzie nie tylko upamiętnieniem zmarłych, ale także świadectwem trzystu lat misyjnej historii Zgromadzenia założonego przez św. Alfonsa Liguori.
o. Antonio Pupo CSsR, Prowincja Neapolitańska
za: cssr.news
