Stulecie kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pietropawłowsku
Poniedziałek 31 maja, na który przypadała pamiątka nawiedzenia św. Elżbiety przez Maryję, był dla wspólnoty katolików w Pietropawłowsku w Kazachstanie bardzo uroczystym dniem. Rozpoczęliśmy bowiem świętowanie roku jubileuszowego przed 100-leciem kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pietropawłowsku.
Trzeba od razu wspomnieć, że jest to najstarsza katolicka świątynia w Kazachstanie, jedyny kościół, który był pobudowany przed rewolucją październikową i cudownie ocalał do dziś. Według historycznych wzmianek, kościół NSPJ został oddany do użytku w roku 1911, a niespełna kilkanaście lat później został zabrany przez komunistów. Jego Proboszcz i dziesięcioro parafian zostali rozstrzelani. Świątynię szybko przemianowano na mieszkania dla partyjnych urzędników i gości, potem na magazyn. W ciągu następnych dziesięcioleci w tym miejscu znajdował się szkoła muzyczna i przedszkole. Po rozpadzie Związku Radzieckiego rozpoczęły się starania o odzyskanie kościoła. Dzięki fatydze i uporowi grupy katolików z Pietropawłowska władze miasta zwróciły świątynię Kościołowi pod koniec lat 90-tych XX w. Po kilkuletniej renowacji dokonanej przez redemptorystów i rekonsekracji kościół odzyskał swoje pierwotne przeznaczenie.
Uroczystości 100-lecia kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa zaplanowaliśmy jesienią poprzedniego roku. Od tamtego czasu o. Andrzej Bałuk pracował nad zaprojektowaniem, zdobyciem funduszy i wykonaniem muzeum-izby pamięci osób zesłanych do Kazachstanu. W zbiorach znalazły się głównie pamiątki przyniesione przez naszych parafian: stare fotografie rodzinne, książki do nabożeństwa, dokumenty, zapiski oraz inne przedmioty. Do kolekcji zostały dołączone także naczynia liturgiczne używane niegdyś przez kapłanów potajemnie pracujących na tych terenach i pamiątki dokumentujące historię kościoła NSPJ. Jeszcze przed powrotem do Polski o. Andrzejowi udało się zakończyć prace przy muzeum.
Program poniedziałkowych uroczystości rozpoczął się o godz. 1700 wykładem historycznym Wikariusza Generalnego i proboszcza z Astany o. Rolanda Jaquenoud pt. „Historia chrześcijaństwa w Kazachstanie”. Prelegent przybliżył historię chrześcijaństwa w Środkowej Azji w czasach średniowiecza, w XIX wieku i tę współczesną.
Następnym punktem świętowania było złożenie kwiatów przed pomnikiem ofiar totalitaryzmu znajdującym się przed kościołem. Warto w tym miejscu wspomnieć, że data 31 maja to w Kazachstanie Dzień Pamięci Osób Represjonowanych. Kolejnym akcentem był program słowno-muzyczny traktujący o wierze człowieka, historii kościoła NSPJ i tragicznych losach zesłańców w Kazachstanie. Program ten pod kierownictwem p. Anny Ferenc przygotowali parafianie z Polskiego Centrum „Kopernik” i przedstawiciele Centrum Niemieckiego.
O godz. 1900 celebrowaliśmy uroczystą Mszę św. pod przewodnictwem ks. abpa Tomasza Pety, Ordynariusza diecezji Astana. W Eucharystii uczestniczyło dziesięciu kapłanów, głównie z naszego dekanatu, a wśród nich obecny był Przełożony Regii Św. Gerarda o. Dariusz Paszyński CSsR. Podczas Eucharystii dziesięcioro naszych parafian (młodzież i dorośli) przyjęło sakrament bierzmowania.
Wśród wielu intencji, szczególnie tych dziękczynnych za ocalenie kościoła i modlitwy o dalszy rozwój chrześcijaństwa w Kazachstanie, modliliśmy się także za gospodynie tego miejsca, czyli ss. redemptorystki: s. Grażynę i s. Marię, które tego dnia obchodziły 20-lecie ślubów wieczystych.
Na koniec celebracji były krótkie wystąpienia znamienitszych gości: o. Dariusza Paszyńskiego, Ambasadora Polski w Kazachstanie p. Pawła Cieplaka i zastępcy Imama wspólnoty muzułmanów Kadyrbeka Szaripowa.
Po Eucharystii Ambasador p. Paweł Cieplak i Sekretarz Generalny p. Paweł Jessa wręczyli Karty Polaka kilku osobom polskiego pochodzenia mieszkającym w Pietropawłowsku. Następnie nastąpiło otwarcie wspomnianego muzeum-izby pamięci, którego dokonali: ks. abp Tomasz Peta, o. Dariusz Paszyński, p. Ambasador Paweł Cieplak i imam Kadyrbek Szaripow.
Po zakończeniu części oficjalnej, nasze świętowanie kontynuowaliśmy na placu przykościelnym, gdzie był poczęstunek przygotowany przez siostry, młodzież i parafian. Temu skromnemu przyjęciu towarzyszyły śpiewy ukraińskiego zespołu ludowego z pobliskiego Biszkula.
W wyżej przedstawionych kolejnych punktach jubileuszowej uroczystości, oprócz wymienionych już gości, wzięło udział wielu naszych parafian oraz innych, zainteresowanych tymi wydarzeniami mieszkańców Pietropawłowska. Uroczystości te spotkały się z dużym zainteresowaniem miejscowej prasy i telewizji.
Podsumowując tę relację przychodzi mi na myśl refleksja, że faktycznie przeżyliśmy tego dnia Nawiedzenie. Wspominając bowiem tamto Nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję i Jana Chrzciciela przez Jezusa, my nawiedziliśmy święte miejsce, sami zostaliśmy nawiedzeni wieloma gośćmi i, co najważniejsze, mogliśmy się także przekonać, że sam Pan Bóg nigdy nie opuścił tego miejsca i tej wspólnoty wierzących na Kazachskiej ziemi.
Przed nami obecnie Rok Jubileuszowy, który zakończy się w czerwcu 2011 r. Po uroczystej jego inauguracji z delikatnym napięciem patrzymy w przyszłość – skoro z tak wielką pompą rozpoczęliśmy, nie można zbytnio obniżyć tonu. Chcemy ten czas jak najlepiej przeżyć zarówno w wymiarze religijnym, jak i kulturalnym, dlatego już dzisiaj czas na planowanie kolejnych akcentów świętowania jubileuszu we wspólnocie wierzących oraz na poziomie miasta Pietropawłowska.
o. Piotr Łacheta CSsR
