• Rekolekcje i wypoczynek – CADR i Scala W górach i nad morzem
    Portal Kaznodziejski
    Rok Świętego Klemensa Hofbauera, Jubileusz 200-lecia śmierci
    Charyzmat i duchowość
  • Menu

    Rzym: 25 lat duszpasterstwa polskiego przy sanktuarium MBNP i pożegnanie o. Piotra Andrukiewicza CSsR

    W niedzielę, 13 września 2020 r., o. Prowincjał Janusz Sok CSsR przewodniczył Mszy św. w kościele pw. św. Alfonsa de Liguori w Rzymie. Kapłani i licznie zebrani wierni dziękowali Bogu za 25 lat duszpasterstwa wiernych języka polskiego przy rzymskim sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz żegnali o. Piotra Andrukiewicza CSsR, który po pięcioletniej posłudze duszpasterskiej wraca do Polski. Jego posługę na rzecz rzymskiej Polonii będzie kontynuował o. Marek Kordecki CSsR.

    W koncelebrze uczestniczyli polscy redemptoryści pracujący lub studiujący w Wiecznym Mieście, a także goście: ks. prał. Janusz Aptacy z Kongregacji ds. Biskupów oraz ks. prał. Jan Główczyk, administrator kościoła św. Stanisława BM w Rzymie i koordynator Duszpasterstwa Polaków we Włoszech.

    Duszpasterstwo polskie przy Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy powstało spontanicznie, na prośbę emigrantów napływających licznie w tym czasie z Polski, którzy z powodu małej pojemności kościoła św. Stanisława, przy via Botteghe Oscure, zwrócili się z prośbą do polskich kapłanów redemptorystów mieszkających w domu generalnym, aby mogła tutaj być sprawowana niedzielna Msza św. Początkowo, w środy odprawiano Nowennę Nieustanną w j. polskim dla pielgrzymów, a od 10 października 1994 roku, zaczęto odprawiać w każdą niedzielę Mszę św. o godz. 10:00. Powoli zaczęły się formować zręby duszpasterstwa. Zaczął działalność mały chór, który towarzyszył celebracjom. Pół roku później, kustoszem sanktuarium został mianowany o. Marek Kotyński CSsR, który zdynamizował rozwój duszpasterstwa polonijnego przy kościele św. Alfonsa de Liguori.

    W tym czasie udało się wygospodarować salę na spotkania duszpasterskie, rozwinięto cały cykl nabożeństw w ciągu roku liturgicznego, jak różaniec, majowe, roraty, organizowano rekolekcje wielkopostne, spotkania religijne i świeckie, kulturalno-artystyczne, wycieczki, pielgrzymki itp. Z czasem okazało się, że ze względu na Polaków dojeżdżających z obrzeży Rzymu wprowadzono drugą niedzielną Mszę św. po polsku o 12:30. Ze względu na osoby, które pracują jako opiekunki osób starszych i mają w czwartek wolne popołudnie, została zorganizowana dla nich Msza Św. o godz. 15:30.

    W ciągu 25 lat duszpasterstwo polonijne prowadzili kolejno o. Marek Kotyński, o. Sylwester Cabała, o. Paweł Pakuła, o. Zdzisław Kamiński, o. Witold Hetnar, o. Janusz Dyrek, o. Krzysztof Mamala i o. Piotr Andrukiewicz. W pracę duszpasterską angażowali się także polscy redemptoryści, którzy pełnili różne funkcje w kurii generalnej, byli wykładowcami Akademii Alfonsjańskiej lub też studiowali w Rzymie.

    Duszpasterstwo to także cała rzesza ludzi świeckich, pełniących różne posługi podczas liturgii, jak organistka, lektorzy, ministranci, a także osoby sprawujące opiekę nad salą Św. Klemensa. Tutaj znalazły swoją siedzibę stowarzyszenia: „Quo Vadis” i „Dom Polski”, które prowadziły rozległą działalność wśród Polonii. Niestety, ciągła fluktuacja, liczne powroty do Polski osób bardzo czynnie zaangażowanych w duszpasterstwie sprawiała, że wiele inicjatyw musiano ograniczyć lub zaprzestać. Z drugiej strony, w odpowiedzi na zauważane potrzeby pojawiają się także nowe inicjatywy, co świadczy o rozwoju duszpasterstwa.

    o. Grzegorz Ruszaj CSsR, Rzym

     

    Udostępnij