APOSTOLAT

W adhortacji Vita consecrata (Życie konsekrowane) papież Jan Paweł II pisze: „Zważywszy, że ideałem życia konsekrowanego jest upodobnienie się do Pana Jezusa i Jego całkowitej ofiary z siebie, cała formacja powinna zmierzać przede wszystkim do osiągnięcia tego celu. Ma to być proces stopniowego przyswajania sobie myśli i uczuć Chrystusa ku Ojcu. (...) Formacja, aby była pełna musi obejmować wszystkie dziedziny życia chrześcijańskiego i konsekrowanego. Należy zatem zaplanować formację osobową, kulturową, duchową i duszpasterską...” (65).

Apostolat alumnów jest jednym z elementów formacji. Na działalność apostolską kleryków składa się wiele rodzajów zaangażowań, ale poza tymi zaangażowaniami apostolskimi klerycy odbywają także praktyki wakacyjne. Należą do nich m. in.: pomoc w rekolekcjach dla młodzieży, pielgrzymki, pomoc w Radiu Maryja, posługa na „Przystanku Jezus” itp. Ponadto w ciągu roku alumni służą pomocą w czasie Wielkiego Odpustu Tuchowskiego, a w okresie Wielkiego Postu wyjeżdżają do różnych parafii ze śpiewa ną wersją Drogi Krzyżowej, nadto pomagają misjonarzom w czasie pracy misyjno-rekolekcyjnej.

Każde zaangażowanie apostolskie niesie dla nas nieoceniony dar, bowiem zawsze jest to spotkanie z drugim człowiekiem w atmosferze dawania siebie. Przez to formacja apostolska nie zamyka się sama w sobie, ale kształtuje każdą sferę naszego życia: osobową, kulturową i duchową. Nasza posługa apostolska ma sens tylko wtedy, gdy niesiemy Jezusa, a nie samych siebie. Aby nieść Jezusa, trzeba doświadczać Jego losu. Jeśli nie nosimy w naszych ciałach umierania Jezusa, to nic światu nie obwieszczamy. My nie mamy być ludźmi sukcesu w znaczeniu świata. Mamy, tak jak Chrystus, umierać, aby inni mieli życie. Mamy nieść nowinę o tym, że Bóg umiłował wszystkich ludzi, gdy byli w grzechu. Ta miłość objawiona została w Śmierci i Zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. Tej Dobrej Nowiny potrzebuje współczesny człowiek, aby w tym wszystkim, co go rani, miażdży, niszczy, mógł dostrzec nadzieję, życie, bo Jezus przeszedł ze śmierci do życia.

Chrystus – Sługa pokorny i posłuszny, niech przemienia nas w siebie.

O. Marcin Zubik CSsR