• Śpiewnik Redemptorystów
    Rok Świętego Gerarda Majelli
    Portal Kaznodziejski
    Kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Płyta CD z pieśniami do MBNP
  • Menu

    Biografia O. Bernarda Łubieńskiego

    Dzieciństwo i lata młodzieńcze

    O. Bernard Łubieński urodził się 9 grudnia 1846 r. w Guzowie pod Warszawą. Był drugim z dwunastu dzieci Adelajdy i Tomasza Łubieńskich. Szóstego dnia po urodzeniu został ochrzczony przez późniejszego bpa Tadeusza Łubieńskiego, ówczesnego proboszcza w pobliskich Wiskitkach. Chłopcu nadano imiona: Bernard, Alojzy i Restytut.

    Po dwóch latach rodzina Łubieńskich przeniosła się do Sokula. Częstym gościem w ich domu był sławny kapucyn – o. Prokop Leszczyński, tłumacz dzieł św. Alfonsa Liguoriego, założyciela redemptorystów. W Sokulu panowała prawdziwie chrześcijańska atmosfera. W niedzielę cała rodzina jechała na sumę do kościoła parafialnego w Wiskitkach. Po Mszy św. wszyscy szli na plebanię, gdzie ich krewny – bp Tadeusz Łubieński – opowiadał o swoim powołaniu. W domu przestrzegano wspólnych modlitw i codziennych umartwień. Aby uczcić mękę i śmierć Chrystusa w Wielkim Poście odprawiano Drogę krzyżową. Wraz ze swoim starszym bratem Henrykiem, Bernard podejmował też dodatkowe umartwienia – m.in. klękali gołymi kolanami na gwoździach, które wystawały z podłogi, a nawet tarli o nie kolanami aż do krwi. Już w tej dziecinnej ascezie wyrażało się ich przyszłe oddanie Kościołowi.

    Matka wprowadzała dzieci w znajomość prawd wiary, w historię zbawienia oraz w dzieje Kościoła. Pomocą były książki z domowej biblioteki, których treść i ilustracje potrafiła interesująco i pięknie wyjaśniać.

    Wpływ na powołanie Bernarda, jego brata Zygmunta oraz sióstr Zofii i Ireny miał nie tylko rodzinny dom, ale także pobliskie Miedniewice, gdzie znajdował się cudowny obraz Najświętszej Rodziny. W sanktuarium tym pracowali franciszkanie reformaci. To im pani Adelajda Łubieńska powierzyła kierownictwo nad swoją duszą. Udając się do spowiedzi do Miedniewic zabierała ze sobą Bernarda.

    Po uwięzieniu dziadka – Henryka Łubieńskiego – i zagarnięciu przez rząd rosyjski dóbr Łubieńskich, także jego syn Tomasz utracił majątek i pracę (1849 r.)