• Media, wydawnictwa, drukarnia
    Portal Kaznodziejski
    Matka Boża Nieustającej Pomocy
  • Menu

    Bardo – sanktuarium MB Bardzkiej

    Parafia Nawiedzenia NMP w Bardzie

    Parafia liczy ok. 5 tys. wiernych. Należy do diecezji świdnickiej, dekanat Kamieniec Ząbkowicki.

    Proboszcz: o. Mirosław Grakowicz CSsR

    Adres: Plac Wolności  5, 57-256 Bardo

    Kontakt: tel. +48 74 817 1421, fax. +48 74 817 1020, e-mail: parbardo@wp.pl

    Własna strona internetowa: bardo.redemptor.pl

     

    Metropolitalne Sanktuarium Strażniczki Wiary Świętej w Bardzie

    Bardo - sanktuarium MB BardzkiejNajwiększym skarbem Barda jest wielowiekowa Figura Matki Bożej wystawiona ku czci wiernych na głównym ołtarzu. Historycy czas powstania figury ustalają na początek XI w. Uważają ją za dzieło nadreńskie i wiążą jej pojawienie się w Bardzie z cystersami. Niewątpliwie Figura Matki Bożej Bardzkiej jest najstarszym drewnianym zabytkiem rzeźby romańskiej w Polsce. Wykonana z drzewa lipowego mierzy 43,3 cm wysokości. Matka Boża, siedząca na tronie z oparciem i poręczami, przybrana jest w suknię zapiętą pod szyją i płaszcz, a na głowie ma koronę o trójlistnych zębach. Dzieciątko Boże siedzi na kolanach Matki również frontalnie. Matka Boża trzyma w wyciągniętej nieco do przodu prawej ręce królewskie jabłko. Dzieciątko natomiast lewą rączką przytrzymuje opartą na kolanach Księgę, a prawą podnosi w geście błogosławieństwa.

    Madonna tronująca – typ ulubiony w średniowiecznym okresie romańskim – wyraża  ideę powszechnego Królestwa Bożego na świecie, mocno akcentowaną w średniowieczu przez uniwersalizm duchowny i świecki. Znakiem powszechnego królowania Maryi jako Matki Bożej jest jabłko królewskie. Podstawą władzy nie jest siła, nie ma tu żadnych oznak przemocy i zniewolenia, ale Księga Ewangelii, która jest Księgą Miłości. Zresztą łagody uśmiech Madonny i Dzieciątka nadaje ich królewskiemu majestatowi jakiś wdzięk dobroci i wyrozumiałości na ludzką słabość, a nawet grzechy.

    Koronacja figury Matki Bożej Bardzkiej – poświęcenie koron

    Ważynym wydarzeniem w dziejach Figury była jej uroczysta koronacja, która odbyła się 3 lipca 1966 roku. Uroczysta koronacja nadaje specjalnej rangi tak danemu sanktuarium, jak i obrazowi czy figurze. Dokument pozwalający na koronację Figury Matki Bożej Bardzkiej został wystawiony 3 listopada 1948 roku. Jego realizacja natrafiła jednak na przeszkody tak natury praktycznej – ludność była jeszcze słabo zintegrowana, jak i natury politycznej – rodzący się stalinizm oraz wroga antypolska propaganda na Zachodzie. Koronację odłożono na „lepsze czasy”. Te „lepsze czasy” nadeszły w 1966 roku, kiedy Polska chrześcijańska obchodziła 1000-lecie chrztu. Ponieważ Figura jest czczona w Bardzie od ponad 700 lat, arcybiskupia kuria wrocławska włączyła uroczystości koronacyjne do obchodów milenijnych nie tylko diecezjalnych, ale całej Polski. Była to pierwsza koronacja w archidiecezji, pierwsza na Ziemiach Zachodnich. Akcji koronacji dokonał ks. arcybiskup B. Kominek – późniejszy kardynał – dnia 3 lipca 1966 roku w otoczeniu 9 biskupów. W koronacji wzięło udział około 150 tysięcy wiernych, 500 kapłanów i tyleż sióstr zakonnych. Brali w niej udział, oprócz Polaków, również Czesi, Niemcy, Morawianie…

    Relikwiarz umieszczony w podstawie figury Matki Bożej Bardzkiej

    Należy jeszcze wspomnieć o zwyczaju całowania Figury przez pielgrzymów. Do dziś przetrwał starodawny zwyczaj zdejmowania Figury z ołtarza i podawania jej pielgrzymom do całowania – w jej drewnianej podstawie umieszczony jest szklany relikwiarzyk, zawierający cząstkę z Domu Loretańskiego oraz relikwie świętych zgromadzenia redemptorystów: Alfonsa, Klemensa i Gerarda.

    Bardzkie organy

    Wspaniały kościół w Bardzie musiał mieć równie wspaniałe organy. Zbudował je w 1759 roku Franz Josef Eberhardt z Wrocławia na zlecenie opata kamienieckiego, Tobiasa Stuscha. Rzeźby stanowiące dekorację organów wykonali Heinrich Hartmann, bardzki snycerz, wraz z synem Johannem Nepomukiem.

    organy_1_800Organy liczą 50 głosów (3567 piszczałek). Można je śmiało zaliczyć do najokazalszych instrumentów z epoki schyłkowego baroku na Dolnym Śląsku. Ze względu na strukturę wewnętrzną, wielkość oraz unikatowy wystrój zewnętrzny, są instrumentem wyjątkowo cennym, zarówno w skali krajowej jak i europejskiej, zachwycając tak walorami dźwiękowymi, jak i samym widokiem. W bardzo bogatym prospekcie wyróżnia się grupa przedstawiająca wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny. Maryja stoi w obłokach z jedną ręką uniesioną, a drugą spuszczoną, w rozwijanym płaszczu, który podtrzymują dwaj aniołowie. W kręgu zaś chmur i promieni widać postać Boga Ojca oraz obnażonego do połowy Chrystusa. Nad nim unosi się Duch Święty w postaci gołębicy. Uwagę zwracają również grupy aniołów grających na różnych instrumentach.

    Niestety z powodu braku odpowiednich środków finansowych następowała systematyczna degradacja instrumentu. Po drugiej wojnie światowej podejmowane były przez parafię doraźne remonty i naprawy, które umożliwiały ich funkcjonowanie w minimalnym stopniu dla potrzeb liturgii. Niestety w ogóle nie nadawały się one do wykonywania na nich poważniejszych utworów, nie mówiąc o koncertach.

    Wraz z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej uruchomiono programy dofinansowujące różne przedsięwzięcia, również te o charakterze kulturowym. To otworzyło nowe perspektywy odnośnie gruntownej restauracji organów bardzkich. Przy okazji remontu organów postanowiono ułatwić dostęp do kościoła osobom poruszającym się na wózkach. W 2013 r. oddano do użytko odnowione organy.

    Adres sanktuarium i kontakt: taki sam jak parafii

    Własna strona internetowa: bardo.redemptor.pl

    Udostępnij