Duchowość redemptorystów została wypracowana przez ich założyciela, św. Alfonsa Liguoriego. Podkreślał on prawdę, wynikającą z istoty odkupienia, o powszechnym wezwaniu ludzi do zbawienia i uświęcenia, które są możliwe do zrealizowania w każdym stanie. Za swoje hasło zgromadzenie przyjęło 7 wiersz psalmu 130: „Obfite u Niego odkupienie”. Słowa te wyrażają ducha, który ożywia redemptorystów, uświadamiając im, że „Bóg jest nieskończenie hojny w swojej miłości, w swoim miłosierdziu i przebaczeniu udzielanemu całej ludzkości”. Doświadczywszy tej miłości, redemptoryści starają się nieść ją światu, na pierwszym miejscu stawiając ludzi żyjących na marginesie Kościoła i społeczeństwa.

Duchowość zgromadzenia jest wybitnie chrystocentryczna, bowiem redemptoryści okazują szczególny kult tajemnicy Wcielenia, Męki i Śmierci Chrystusa oraz Eucharystii. Aby kochać Boga, każdy redemptorysta musi oddać się Mu całkowicie i gruntownie nawrócić. Z miłości do Boga płynie także postawa całkowitej dyspozycyjności i gotowości do pełnienia woli Bożej. Z miłości tej wypływa miłość bliźniego, będąca podstawą działalności charytatywnej, apostolstwa, pracy misyjnej i duszpasterstwa, zwłaszcza wśród ludzi opuszczonych i ubogich.

Drogą rozwoju miłości do Boga i bliźnich jest modlitwa, rozumiana jako spotkanie człowieka z Bogiem i otwarcie się na Niego. Według św. Alfonsa, modlitwa jest koniecznym warunkiem zbawienia i uświęcenia. Przejawem życia modlitwy jest życie sakramentalne, przede wszystkim udział we Mszy św. i częsta Komunia św. Redemptoryści, za swoim założycielem, rozwijają szczególny kult Matki Bożej, zwłaszcza w Jej wizerunku pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy.